Weirdwest toch wel leuk

Weet je? In eerste instantie wilde ik mijn verhaal 'High noon in Gold Creek' verder uitbouwen tot mijn eerste roman over Vargas Serat, mijn gevallen engel die het opneemt tegen alle rottigheid in de wereld. Gezien het feit dat je met weirdwest zo leuk kunt spelen (western clichés afwisselen met absurde sf en fantasy), zal het hier wellicht nog wel eens van komen. Tenzij 'Verloren zielen' natuurlijk een wel erg vreemde wending gaat krijgen... (ach, eigenlijk zocht ik nu gewoon naar een excuus om een leuk plaatje te kunnen plaatsen ;-)).

High noon in Gold Creek

'Verloren Zielen' is de roman, geïnspireerd op mijn eerdere korte verhaal 'High noon in Gold Creek', een weirdwest verhaal dat ik in eerste instantie schreef voor Holland SF/Wonderwaan. Redacteur Jaap Boekestein vond het niet goed genoeg; het was namelijk een erg cliché verhaal met een saloonfight, een premiejager en tja, ook zouden de fantastische elementen nogal ontbreken. Wat wil je? Het was mijn eerste ;-). Maar tijdens een weekend-workshop van Tais Teng vonden de aanwezige deelnemers het verhaal wel bijzonder leuk. Ik ook. Dus publiceerde ik het in de Pure Fantasy Jaarbundel II. En nu volgt dan, als alles gaat zoals het blijft gaan, een roman over Vargas Serat. Toegegeven... ik heb ter inspiratie voor het Weirdwest-verhaal wel aan good old Clint gedacht...

Onderhavige projecten

Grofweg zijn er op dit moment drie dingen die mij bezig houden: skrieven, skrieven en skrieven.

- De verschoppelingen; een zootje ongeregeld dient noodgedwongen met elkaar op te trekken; verbonden via een ban opgelegd door een magiër; epic fantasy

- Sylvestre Curare; een detective in fantasysetting; hardboiled detective in de stijl van Mikey Spillane's Mike Hammer, maar dan overgoten met een fantasysausje. Gesitueerd in Perdus, de decadente hoofdstad van Perdusië; fantasy detective

- Verloren Zielen; verhaal in het hedendaagse met vreemde creaturen; action driven. Vampieren, weervolven en ander demonisch gespuis en één man die hen uit de weg ruimt: Vargas Serat; een man met een duister verleden; horrorfantasy

En natuurlijk werk ik tussentijds ook nog aan een aantal korte verhalen. Vreemd genoeg kreeg ik vandaag zelfs ook weer zin om De Santoriaanse Kronieken op te pakken... heel vreemd... ;-)

Het schrijfproces

In de laatste week van november 2008, kort na mijn interview met Markus Heitz, had ik het ineens! Eerder was ik al aan het nadenken over Vargas Serat, een gevallen engel die ik eerder in een kort verhaal opvoerde (zie Pure Fantasy Jaarbundel II). Maar toen ons gesprek ging over zijn schrijfproces en hoe hij van begin tot eind een verhaal uitdenkt en op papier zet, zag ik ineens 'het licht'. Helemaal toen ik diezelfde week, surfend op het www, ineens de plaatjes van Tomasz Alen Kopera tegenkwam!
Ineens was het idee geboren, stond het van beging tot eind vast hoe een roman over 'mijn' gevallen engel eruit moest komen te zien, was het plot rond en schreef ik het eerste hoofdstuk, gevolgd door het tweede, een deel van hoofdstuk 6 en hoofdstuk 3, in de daaropvolgende weken. Jawel; ik schrijf! Heerlijk!
Het plan is om iedere week een hoofdstuk te schrijven en zo hard te werken aan het voltooien van het eerste manuscript in jaren. Castlefest 2009 moet er een boek van me liggen. Misschien twee. Immers: ook Sylvestre Curare, 'De eer van de familie' schreeuwt al jaren om voltooiing. En dan vergeten we voor het gemak mijn andere romanidee ('De verschoppelingen') maar even, om van het afronden van deel 2 van een kroniek maar te zwijgen...

Helemaal weg van...

Ja, ik ben helemaal weg van de plaatjes van Tomasz Alen Kopera, de Poolse kunstenaar die met zijn gevallen engelen precies de sfeer benadert die ik zo graag in woord wil uitbeelden. Bijgaand een ander plaatje van de beste man. Eentje die zo een fantasyroman met korte verhalen zou kunnen sieren...

Het licht gaat uit...

Inspiratie is overal. Vreemd genoeg loop ik al een tijdje met een scene in mijn hoofd. Een gewelddadige, waarbij mannen vechten in een openbaar toilet (ik weet het; origineel is het niet). Dus tja... Vargas Serat zal natuurlijk ook een tegenstander aldaar tegenkomen, dat wist ik eigenlijk al vanaf de start. Wat dat met 'de inspiratie die overal is', te maken heeft? Alles. Want toen ik vandaag de wc van het bedrijf waar ik werk betrad, ging het licht automatisch aan. Jawel. Bewegingscensor, je kent het wel. Dus je begrijpt: terwijl ik het glazuur van de pot probeerde te stralen, bedacht ik me: wat is er leuker dan een dergelijke scene af te sluiten met de veelzeggende zin:

Het licht ging uit.

Verloren zielen

Enkele weken geleden ben ik begonnen met - alweer - een eerste aanzet van een boek. Verloren zielen, is de werktitel; een titel die ik eerder overigens al gebruikt heb voor een kort verhaal over Sirkhan de barbaar. Betreft het laatste echte fantasy (S&S), 'Verloren zielen' van nu betreft een horrorfantasyboek met Vargas Serat in de hoofdrol; een personage die ik eerder, in de Pure Fantasy Jaarbundel II heb geïntroduceerd (in het Weird West verhaal High noon in Gold Creek).
Ik heb bovendien al een bijzonder fraaie plaat gevonden die als cover voor het boek in wording zou kunnen worden gebruikt. Het schilderij is van een Poolse kunstenaar genaamd Tomasz Alen Kopera. Via een galerie in Engeland, waar hij eerder werk publiceerde en ook verkocht (waaronder deze mooie plaat), ben ik bezig met de Pool in contact te komen, in de hoop dat ik toestemming krijg om de illustratie als cover te gebruiken...