Brad Winning en Alex de Jong

Fantastisch Strijdtoneel II verschenen!

2011-10-25T09:30:00.000+02:00

In 1.500 woorden een verrassende, veelzijdige wereld neerzetten. Een pakkend begin, intrigerend middenstuk en een lekker einde... De kunst van het korte verhaal. Het is niet iedereen gegeven dat goed te kunnen neerzetten. Dat menigeen de uitdaging aandurfde, blijkt wel uit de immense belangstelling voor de Fantasy Strijd Brugge.

Deze wedstrijd voor het korte fantastische verhaal, dit jaar voor het eerst door de gemeente Brugge uitgeschreven, mocht zich verheugen in maar liefst 277 inzendingen. Een huzarenklus voor de drie juryleden en de organisatie. Inmiddels is duidelijk welke 25 verhalen de jury het meest wist te waarderen. Deze 25 verhalen staan dan ook in de wedstrijdbundel, die de naam Fantastisch Strijdtoneel II heeft meegekregen. Toch staan in dit boekje welgeteld 28 verhalen. Drie meer dan de top 25. Dat waren drie verhalen die samensteller en jurylid Alex de Jong (tevens uitgever van Pure Fantasy en Books of Fantasy) wél in zijn top 16 had staan, maar die door de andere juryleden toch ls 'minder' werden beoordeeld. Alex, eigenwijs als hij is, was het hier natuurlijk niet mee eens. Hij besloot, als uitgever van dit wedstrijdboekje, dat zijn top 16 gewoon in zijn volledigheid in 'zijn' boekje moest verschijnen. Geniet. En doe inspiratie op voor de volgende editie!

Met bijdragen van Martijn Lindeboom, Samantha Janssen, Jo Olluyn, Fred Rabouw, Marieke Frankema, Anaïd Haen, Judy Koot, Rika Meulemans, Pieter Koolwijk, Sander de Leeuw, Karlien Van Houtte, Patrick Brannigan, Kim Schreurs, Ellen De Swaef, Pieter Van de Walle, Jan Verheyden, Hay van den Muckhof, Auke Pols, Django Mathijsen, Denis Vercruysse, Lilian Veenhof, Roxanne Borgman, Adriaan van Garde, Maaike van Dorp, Bianca Mastenbroek, Fred van der Meulen, Joris van Leeuwen en Sonja Schakelaar.

Bestel deze uitgave via http://www.fantastischeboeken.nl/.

PF 24 verschenen!

2011-10-25T09:19:00.002+02:00

Pure Fantasy nummer 24 is uit. Wederom een superdik nummer. Met verhalen van inmiddels 'bekende' auteurs, maar dit keer ook weer met drie nieuwe schrijftalenten! PF 24 is 216 pagina's dik en presenteert de volgende verhalen en auteurs:

- De reis van Mirja Koivisto - Fred Rabouw
- Zengen - Corina Onderstijn
- Geboorterecht - Kelly van der Laan
- Dooie thee met koekjes - Marieke Frankema
- De doublettes - Anaïd Haen
- De grote museumroof - Django Mathijsen
- Vleugels van het lot - Bianca Mastenbroek
- Voorbij de dood - Brad Winning
- De tijd heelt alle wonden - Patrick Kerkhof
- Vuurhoedster - Karlien van Houtte
- Zarathuster en de struikrover - Jeroen Verhoog
- Drank en godenspelen - Marieke Frankema
- Lekkend vuur - Anaïd Haen

verder met een interview met Alexey Pehov en met Jyoti en Suresh Guptara.

Bestel deze uitgave via: http://www.fantastischeboeken.nl/

Maar weer eens solliciteren...

2011-10-20T19:59:00.002+02:00

De tijd van lummelen is voorbij. Dagelijks een rondje komkommers om je leven in ogenschouw te nemen; allemaal prima, natuurlijk, maar op een gegeven moment is het tijd voor het echte werk. Kortom: Alex heeft maar weer eens de stoute schoenen aangetrokken. De freelance journalistiek lonkt weer. En dus schreef ik gisteren een mail naar de eindredacteur van de plaatselijke krant. Zij beginnen een ondernemersbijlage en dat is mij op het lijf geschreven!

"(...) Zoals beloofd even een mailtje met wat meer info over mijzelf naar aanleiding van ons eerdere gesprek van vandaag. Nu nog zien dat ik het enthousiasme van dat gesprek ook op het virtuele papier kan zetten, natuurlijk.

Ik heb inmiddels al meer dan twintig jaar ervaring in de journalistiek, waarbij niet zo zeer het plaatselijke en landelijke 'gewone' nieuws mijn aandacht had, maar het nieuws van ondernemers. Ik ben me, zeker al vanaf mijn freelancetijd (sinds '89, toen ik eigenlijk nog studeerde, maar als freelancer al mijn brood verdiende) steeds meer gaan toeleggen op het schrijven voor en over ondernemers. Neemt niet weg dat ik ook de nodige - brede - journalistieke ervaring heb (zo scheef ik onder andere voor het ANP, Trouw, De Volkskrant, De Groene Amsterdammer, De Telegraaf, het Algemeen Dagblad, Friesch Dagblad, Het Agrarisch Dagblad, Hervormd Nederland, Het Houtblad, het Boomblad, noem maar op... de lijst met publicaties is schier oneindig, maar: ooit heb ik, toen ik freelancer af was en niet meer als Attest Communicatie de markt op ging, alle vroegere publicaties bij het oud papier gegooid. Tenslotte moest ik op zolder ruimte maken voor de boeken die ik begon uit te geven...)

Aan het einde van mijn freelancebestaan schreef ik voor diverse sponsored magazines, de b-to-b-bladen die bij ondernemers op de leestafel terechtkwamen. Veel interviews met diverse ondernemers, maar ook veel 'bedrijfsprofielen'; de advertorials en dergelijke. Zo schreef ik onder meer voor Overijssel Business, Twente Business, Friesland Business, schreef ik artikelen voor Zaken Doen dat als ondernemerskrant in deze regio verscheen, voor Memphis (toen nog gelieerd aan Radio Oost), maar verzorgde ik ook de consumentennieuwsbrieven voor Univé, schreef ik voor het personeelsblad van KPN, heb ik een personeelsblad opgezet en gerund voor Randstad Automatiseringsdiensten en werkte ik, via een reclamebureau in Almere, voor het personeels- en relatiemagazine van o.a. BAM Techniek.

Uiteindelijk heb ik al die veelzijdige zaken losgelaten en gekozen voor het vaste dienstverband bij een vakblad voor de metaalindustrie dat vanuit Deventer werd gemaakt. Deze weekkrant (de oudste binnen de metaal, nog opgezet door Aebele Kluwer himself) was sinds het begin van mijn freelancebestaan één van mijn grotere opdrachtgevers en had een vaste kracht nodig. Dat kwam goed uit, want ik had een vaste baan nodig om zo het jonge gezin De Jong - en een hypotheek - te kunnen onderhouden. Bovendien gaf de vaste baan als vak- en eindredacteur me de kans om in de vrije weekenden, avonden en ATV-dagen (die had ik als freelancer immers niet) ook eens creatief met taal bezig te zijn en dus zelf boeken te schrijven. Want: riep ik al niet vanaf mijn zesde dat ik schrijver wilde worden? En wat deed ik met die passie?

(...)
Tja, helaas zoek je geen uitgever, want in dat vakgebied heb ik inmiddels zat ervaring opgedaan. Meer dan zeventig titels heb ik in de afgelopen zeven/acht jaar uitgegeven. Met Pure Fantasy, mijn kwartaalmagazine voor het korte fantastische verhaal, als boegbeeld en meest verschenen titel. Daarnaast schrijf ik, inmiddels onder het pseudoniem Brad Winning (ik wil tenslotte van het schrijven van boeken mijn broodwinning maken...), diverse boeken. En met succes. Ieder boek leverde een aanzienlijk maandsalaris op. Echter: schrijf maar eens iedere maand een succesvol boek...

Vandaar, zoals vanmiddag al aangegeven: met uitgeven alleen lukt het me niet alle lopende kosten van een inmiddels wat minder jong gezin te betalen. Passie voor het geschreven woord, boeken en het uitgeven alleen is niet voldoende om in deze tijd het hoofd boven water te houden. En al helemaal niet als je dat ook nog eens als eigenwijze knuppel, zoals het een Fries en een journalist betaamt, in een nichemarkt probeert te doen. Ach ja, niets wat een doorsnee ondernemer doormaakt is mij vreemd. Vandaar ongetwijfeld mijn liefde voor het (bedrijfs)economische nieuws.

Begin dit jaar ben ik, volledig los van uitkering of welke financiële steun dan ook (behalve die van mijn partner, die gelukkig meer is gaan werken), begonnen met het neerzetten van een eigen uitgeverij. Ach ja, en ook hier is wederom niets des ondernemers me vreemd: (...) de start ging dus minder vlotjes dan gehoopt. Tel daarbij op mijn aanvankelijke aversie voor het teruggaan naar de journalistiek (ik wilde na twintig jaar zakelijke teksten me nu eindelijk twintig jaar lang met het schrijven van boeken bezighouden) en je begrijpt misschien waarom ik besloot datgene te doen wat de journalist zo vreest: de komkommertijd opzoeken. Met, jawel: toch een neus voor nieuws, want terwijl ik nog maar net enkele dagen in de Koekoekspolder tussen de komkommers en de Poolse schonen, eh, arbeiders vertoefde, sloeg de EHEC bacterie om zich heen...
Na twee jaar eigenwijs geweest te zijn (en in een fantasy-wereld te hebben geleefd), moeten we natuurlijk ook weer een beetje reëel zijn: dagelijks een paar uurtjes komkommers plukken is 'leuk' om de zinnen eens te verzetten. Het is ook prima om als begin-veertiger eens na te denken over wat je met je leven wilt. Komkommers plukkend realiseer je je dat boeken maken verschrikkelijk leuk is, maar geen brood op de plank brengt, en dus moe(s)t de realiteit wel keihard terugslaan.

Er moet tenslotte, ook nu, nog steeds een hypotheek worden betaald. En ach, natuurlijk kan dat met negen euro netto per uur als seizoensarbeider ook, maar deze seriewoordenaar, die op de 11e van de 11e van dit 11e jaar na het millennium 44 wordt, moet zich ook realiseren dat er zoveel meer schoonheid zit in een mooi artikel, dan in een bak vol komkommers. En zeg nu zelf: met mijn ervaring en brede vakkennis, kan ik in veel minder tijd veel meer verdienen en zo weer, als ik dan toch echt wil, meer tijd overhouden voor mijn passie: het schrijven en uitgeven van boeken. Jawel, de cirkel is weer rond ;-)

Kortom: jullie advertentie van Brug to Business was mijn eyeopener. Het is weer tijd voor datgene waarvoor ik in de wieg gelegd ben. Ik wil weer freelance aan de bak en schrijvend mijn brood verdienen. Dus, Nick, geef me die kans! ;-). Interviews, artikelen, advertorials; ik draai er mijn hand niet voor om. Praten met en over ondernemers en hun passie ligt zo dicht bij me dat het is als ademen. Ja, dat klinkt als een cliché en dat is het ook. Tenslotte zijn die dingen er niet voor niets ;-).

Je vroeg me aan te geven wat ik wilde verdienen met een advertorial van duizend, 500 of 300 woorden, of wat mijn prijs is voor artikelen van circa 800 woorden, maar, zoals je inmiddels al wel hebt begrepen (en ook vanmiddag al wel begreep): ik ben niet zo veeleisend. Wat ik wil verdienen, kan niemand betalen, dus betaal me wat jullie vinden dat er voor het werk betaald moet worden. Bevalt me dat niet, dan kan ik altijd nog terug de komkommers in...

Fantastische ‘skriever’!

2011-09-11T12:59:00.000+02:00

Geloof me: ik ben vroeg begonnen met het doorspitten van alle kopij voor deze nieuwe PF. Auteurs kregen zelfs de kans te schieten op hun PDF, zodat we alles (nagenoeg) foutloos (want echt foutloos bestaat niet) konden aanleveren. En toch… ondanks een strakke planning (Bianca mag dan hoofdredactrice af zijn, maar ik voel nog steeds haar hete adem in mijn nek), gaat de realiteit soms toch met de mooie plannen aan de haal.

Nu kan ik wel zeggen dat de vertraging zich voordeed doordat ik privé erg druk was, en ja, dat was ook zo. Maar ik zal jullie de verhalen over het zoeken naar kamers voor de oudste (die gaat studeren in Nijmegen) besparen. Ook zal ik niets vertellen over de anti-kraakwoningen die we hebben bezocht, of de mazzel die hij had om op de valreep van zijn introductieweek (‘papa, ik heb heerlijk bier geproefd; dit ga jij ook lekker vinden’) toch nog een kamer te vinden. Tenslotte zegt dat alles niets over het uitgeven van Pure Fantasy en van een uitgever wil je belangrijke info, geen prietpraat.

Dus zal ik ook niet vertellen over het feit dat Daniëls broertje Bas, toen hij met grote ogen de mooie, nette en nieuw ingerichte kamer van zijn broer zag, zich liet ontvallen ‘zelf ook wel zo’n mooie kamer te willen’ en weinig subtiel vroeg: ‘wanneer zijn jullie van plan mijn kamer eens een nieuw verfje en behangetje te geven?’. Kost allemaal tijd; een ieder zal dat kunnen begrijpen.

Maar nog steeds verklaart dat niet waarom ik PF24, gepland voor de derde week van september, eigenlijk al wel medio september (jawel, een hele week eerder ;-)), had willen laten verschijnen. En nee, de vertraging kwam ook niet omdat ik, eigenwijs als ik ben, het laatste stukje oud behang van Bas’ muur niet staand op een trapje, maar met gebruikmaking van een wankele stoel (en een plamuurmes, natuurlijk) wilde afkrabben. Een ieder voelt hem al aankomen: de uitgever van uw aller lijfblad sodemieterde van de stoel, zijn rechtervoet klapte dubbel en een luide kreet ontsnapte aan zijn keel. Nog geen vijf minuten later was de voet flink gezwollen, blauw en voor mij pijnlijker dan de bevalling van mijn twee zonen tezamen.

Maar nee, ook al deze rampspoed had niet voor vertraging hoeven te zorgen. Tenslotte kun je met een gezwollen en pijnlijke voet prima achter een pc zitten. Als je zelfs, eigenwijs als ik ben, ermee langs rijen komkommerplanten hobbelen…

En nee, de vertraging kwam ook niet omdat ik, fanatieke seizoensarbeider als ik ben, mijn schouder overbelastte, waardoor spier- en gewrichtspijn me ruim een week uit mijn slaap hield en mijn werk bemoeilijkte (maak snel al je Twitter- en Facebookvrienden lid van PF, zodat ik kan stoppen met dat onzinnige werk).

Dat zijn allemaal van die dingen die geen excuus mogen zijn voor een latere verschijning van dit prachtige nummer. Een nummer met winnaars van themaverhalen, geselecteerde themaverhalen van een eerdere editie (geen winnaars, maar de verhalen zijn te mooi om niet te publiceren) en al dat andere fraais, zoals interviews en recensies (ja, ze zijn weer terug!).

Waren het dan de manuscripten die we in steeds grotere hoeveelheden bij Books of Fantasy binnenkrijgen? Ja. En nee. Ja, we krijgen er steeds meer en ze vragen steeds meer tijd. Nee, ze hebben ook deze PF niet vertraagd. Tenslotte bestaat er zoiets als ‘planning’. Geleerd van Bianca!
De reden dat deze PF dan toch nog weer later dan mijn planning verscheen is omdat ik een fantastisch boek heb gelezen en drie dagen lang (na het reguliere plukwerk en gejammer over alle pijntjes en kwaaltjes die ik nu eenmaal daarbij moet trotseren) MOEST lezen. Want ineens was het daar. Dat manuscript dat je als uitgever zo graag wilt uitgeven. Het verhaal dat je, vanaf het moment dat je de eerste pagina hebt gelezen, niet meer loslaat; dat boek dat uitgelezen moet worden voordat je ook maar aan iets anders kunt beginnen: Rune. Het nieuwe boek van Adrian Stone. Wat een fantastische skriever is die man!

Toen hij jaren geleden, nog bij een POD-uitgever met de naam Gopher, zijn eerste boek uitbracht, voorspelde ik al dat hij bij een grote Nederlandse uitgeverij ondergebracht zou worden. En zie daar, Luitingh Fantasy nam deze schrijver, als eerste Nederlandse auteur, op in hun fantasyfonds. Een gouden greep, want Stone domineert de verkoopcijfers. En ik ben ervan overtuigd dat hij dat weer gaat doen met Rune. Want echt, het is nog mooier dan de Duivelstrilogie. Jaloersmakend. Tenenkrommend. Dit is een boek dat ik dolgraag zou willen uitgeven. Een boek dat ik zelf had willen schrijven. Maar een manuscript als Rune zal nooit bij BoF terechtkomen. Meeslepend en geschreven met een vaardige pen die - helaas - maar weinig schrijvers weten te hanteren. Bij BoF niet (nee, zelfs Brad Winning niet!), al doen we allemaal onze stinkende best, maar ook in het buitenland niet.

Daarom doe ik vandaag een nieuwe voorspelling. Rune gaat voor Adrian Stone de doorbraak naar de rest van de wereld bewerkstelligen. Dat kan niet anders.

Daarom: lees allemaal Rune, net als ik. En ga dan verder met PF24, net als ik.

Heerlijke recensies!

2011-09-01T11:15:00.000+02:00

Er zijn van die dagen die niet stuk kunnen. Gisteren én vandaag, zijn van die dagen! Kreeg prachtige kritieken op mijn laatste twee boeken: Kwade Geesten en Bloed & Eer. Van Eva Krap, initiatiefneemster van http://www.bangersisters.nl/ en http://www.spentakel.nl/. Heerlijk om er zo'n belangrijke fan bij te hebben!

Lees via onderstaande links wat ze van mijn boeken vindt:
http://www.spentakel.nl/index.php/relax-zone/boekrecensies/15-bloed-a-eer-brad-winning

http://www.spentakel.nl/index.php/relax-zone/boekrecensies/17-kwade-geesten-brad-winning

http://www.bangersisters.nl/entertainment-/boekenworm/item/2402-kwade-geesten-brad-winning

Komkommertijd

2011-05-17T19:06:00.000+02:00

Heerlijk is het, te leven voor je passie. De hele dag met schrijven en uitgeven bezig zijn. Mooie verhalen maken en boeken van anderen - mede - vormgeven. Want wat is er nu mooier dan bouwen aan de dromen van een ander en aan die van jezelf? Maar dan ineens slaat de keiharde realiteit toe. Met dromen betaal je geen rekeningen.

Jawel. Het is komkommertijd. Vroeger kende ik dat al van de journalistiek, nu vanuit mijn bestaan als 'kleine zelfstandige'.

Lama en luie journalist
De journalistieke komkommertijd kenmerkte zich met weken waarin er nauwelijks nieuws te melden viel. Het was alsof de gehele mensheid massaal op vakantie was, alsof er nergens iets gebeurde. Juist dan doken er ineens persberichten op van zaken waaraan je normaliter geen aandacht besteedde. Maar ach, journalisten zijn lui en nieuws is nieuws. Dus was de moeilijke bevalling van de lama van de plaatselijke kinderboerderij ineens wel belangrijk en had niet alleen het plaatselijke sufferdje weer haar voorpaginanieuws. Of verschenen er bijna wetenschappelijke verhandelingen over 'hoe je op het strand nu het beste een kuil kunt graven zonder dat het je eigen graf gaat worden'. Komkommertijd. Het doet me denken aan de stompzinnige zinsneden: komt tijd, komt raad en kommer en kwel.

Pijnlijk
Voor wie zich afvraagt waar ik met dit vreemde betoog naar toe wil: ja, ik kom(kommer) bijna bij mijn punt. Want vorige week werd pijnlijk duidelijk dat ik alleen met het schrijven van eigen boeken en verhalen, het redigeren en uitgeven van die van anderen, maar vooral ook met het uitgeven van twee geld- en tijdverslindende magazines weliswaar een heerlijke droom leef, maar dat daarmee de rekeningen nog niet betaald worden. En dus werd ik er, mede door het thuisfront (die overigens geheel in haar recht stond), op gewezen dat ik eerder had beloofd dat ik, als we de eindjes niet voldoende aan elkaar konden knopen, 'wel weer zou gaan freelancen'. Jawel. Schrijven voor mijn brood. Dat heb ik tenslotte al meer dan twintig jaar gedaan. Funest voor je creatieve geest die verhalen en boeken wil schrijven, maar het bracht (anders dan boeken schrijven en uitgeven) wel een topsalaris in huis. Moest ik dan toch maar weer...

Koekoekspolder
Ben je gek?! Ik dacht het toch niet! En dus sprong ik op de fiets, reed zeven kilometer van mijn huis naar de Koekoekspolder in IJsselmuiden, en klopte bij de eerste de beste komkommerkweker aan die ik tegenkwam. 'Heb je werk voor me?' vroeg ik.
'Wij hebben altijd werk,' zei de tuinbouwer.
'Mooi. Dat zoek ik en dat wil ik.'
'Wat mij betreft kun je volgende week meteen beginnen.'
En dus kun je me sinds afgelopen woensdag (jawel, al twee dagen!) 's ochtends al voor zevenen tussen de komkommers vinden. Ach ja, het is tenslotte komkommertijd. Voor niets gaat de zon op en meer van dat soort blabla. Jazeker, met het schrijven van een enkel artikel kan ik veel meer verdienen dan wat ik daar in tien uurtjes bij elkaar graai. Echt! Toch heb ik gekozen voor een slecht betalende baan in de tuinbouw. Niks schrijven voor mijn brood. Ik doe het dit keer eens helemaal anders. Zodat ik daar, scharrelend tussen de komkommers, kan nadenken over heerlijke twists en onverwachte plots. Om die dan 's middags, bij thuiskomst, eruit te rammelen en eindelijk weer lekker te skrieven. Over Sirkhan, mijn barbaar, over Ondergang, mijn steampunk-fantasy, over Sylvestre Curare...

Ach, kommer en kwel... Zelfs het leven is niet altijd zoals je het verwacht, heeft soms 'twists' en 'plots' die je ook als schrijver dezes niet kunt voorspellen. Tenslotte heb ik gedurende het plukken van komkommers nog geen moment gedacht aan een nieuw verhaal over Sirkhan. Ik zing slechts de hele dag uit volle borst mee met Sky Radio en voel me er intens gelukkig bij. Slechts heel soms voel ik hoe een zweem van mijn fantasiewereld mij aanraakt, vooral wanneer de zon op de kas schijnt en de broeierige warmte klotsende oksels veroorzaakt en zweet in de bilnaad perst.

En soms, heel soms, voel ik ook Sylvestre en Sirkhan zich in mij roeren. Vooral als ik tussen de vruchtdragende komkommerplanten een glimp van die lekkere Poolse griet weet op te vangen...

Conan the barbarian

2011-05-06T10:49:00.003+02:00

Oh, ik moet echt mijn barbarenverhalen afmaken. Tenslotte komt er een nieuwe Conanfilm aan en tja, wie wil daar niet op meeliften? ;-)

Lekker skrieven

2011-04-27T13:44:00.000+02:00

Vandaag wilde ik eindelijk, na alle zakelijke beslommeringen van de afgelopen maanden, lekker skrieven. Tenslotte moet Godendoder af en ben ik nog met diverse andere projecten bezig (zelfs weer een nieuw idee!). Maar tja, dan komt het kroost weer uit schol, gaat de tv aan en denk ik bij mezelf: waarom is de zolder opslagruimte en niet meer mijn kantoor van weleer?

De Spanningsblog: Mooi klaar mee (column, 2011)

2011-03-03T10:09:00.000+01:00

Door alle drukte rondom nieuwe boeken en ons nieuwe magazine Pure Thrillers, heb ik mijn krabbels in deze blog op een zeer laag peil gezet... Daarom vandaag een bericht. Nota bene van iemand anders, over Pure Thrillers. Een column die ik met een brede glimlach heb gelezen...

De Spanningsblog: Mooi klaar mee (column, 2011): "CLITORIS VOL VERLANGEN (Door Peter de Zwaan) De postbode bracht 'Pure Thrillers, eerste jaargang, nummer 1'. Waarom hij het deed weet ik n..."

Wie schrijft het beste fantasyboek van 2011?

2010-12-16T14:52:00.002+01:00

Natuurlijk bestaat er al zoiets als de NaNoWriMo (National Novel Writing Month). En ook kennen we allemaal de talentenjachten a la ‘So you think you can dance’, ‘Voice of Holland’, ‘Popstars’ en ‘Holland’s got talent’. Maar nu is er iets nieuws: De Castlefest Book Award (kortweg CBA). Dé talentenjacht die op zoek gaat naar de nieuwe fantasyauteur van de lage landen.

Je opdracht: schrijf een op zichzelf staand fantasyboek (roman, geen verhalenbundel) dat tussen de 60.000 en 90.000 woorden telt en ga de strijd aan met collega-schrijvers. Het publiek, en uiteindelijk een vakjury, bepaalt welke schrijver een uitgeefcontract en de publicatie van zijn/haar boek wint. Want er is zat fantastisch talent in Nederland en België. Tijd om je te laten zien!
Eigen boek winnen
Bij deze eerste en enige manuscriptenwedstrijd voor fantasy, georganiseerd door Castlefest en Books of Fantasy, kunnen auteurs van een fantasyroman professionele schrijfbegeleiding en de publicatie van hun eigen boek winnen.

Het boek zal worden uitgegeven door Books of Fantasy (BoF), Nederlands grootste uitgever van oorspronkelijke Nederlandstalige fantasy, sf en horror. Het boek zal gepresenteerd worden op Castlefest, hét evenement voor pagan en fantasy in de Kasteeltuinen van Kasteel de Keukenhof te Lisse (in 2010 maar liefst 21.000 bezoekers!). Kortom: een droomstart voor iedere auteur! De wedstrijd staat open voor alle auteurs die een (aanzet tot een) fantasy-manuscript aanleveren van tussen de 60.000 en 90.000 woorden.

Deelnemers dienen uiterlijk op 1/1/2011, één seconde in het nieuwe jaar minimaal eenderde van hun toekomstige boek in te sturen om deel te kunnen. Aansluitend zullen van alle deelnemers synopsis (of flaptekst), bio plus foto en een eerste hoofdstuk op deze website worden geplaatst, waarna het publiek haar stem mag uitbrengen op de beste auteur(s).

Al naar gelang het aantal deelnemers zal deze ‘auditie’ in de maand januari gedurende een aantal wekelijkse rondes plaatsvinden. Op 1 februari zal dan bekend worden gemaakt welke auteurs door publiek en vakjury zijn verkozen om door te gaan. In de hierop volgende ronde zullen de auteurs iedere week meer van hun schrijfkunsten laten zien. Ook krijgen ze begeleiding van enkele schrijfcoaches om de pennenvruchten nog mooier te maken. Afhankelijk van de kwaliteit en het aantal inzendingen, streeft de organisatie naar minimaal twaalf auteurs die in deze ronde wekelijks hun manuscript laten groeien. Uiteindelijk zal hieruit de winnaar rollen, die de transformatie van zijn/haar manuscript tot boek zal meemaken. Meer weten? http://www.castlefestbookaward.nl/

Fantastische schrijfwedstrijd met grote jury en hoofdprijs

2010-12-16T14:48:00.000+01:00

Eens per jaar kunnen fantastische schrijvers hun ganzenveer opnemen en strijden om de hoogste eer: het winnen van de Unleash Award; dé schrijfwedstrijd voor fantasy, SF en horror/suspense, georganiseerd door Pure Fantasy en Suspensestory. De komende jaren kunnen deelnemende auteurs - naast een sculptuur en de eer - ieder jaar ook nog eens een fikse geldprijs winnen: duizend euro. Met dank aan fantasy-auteur Adrian Stone.
Stone, auteur van de succesvolle reeks Profeet van de duivel, Zoon van de duivel en Ziel van de duivel (uitgegeven bij Luitingh Fantasy) wil hiermee aanstormend talent een hart onder de riem steken. ‘Deze verhalenwedstrijd ondersteunt, net als het magazine Pure Fantasy, schrijftalent in het fantastische genre en geeft nieuwe auteurs een opstapje naar een breder publiek’, aldus de auteur, die zich ook heeft opgeworpen om jaarlijks het Books of Fantasy Boekenbal te sponsoren. Hier vindt de uitreiking van de Unleash Award plaats en kunnen amateurschrijvers kennismaken met hun professionele collega’s, uitgevers, pers en liefhebbers van het genre. Het eerstvolgende BoF Boekenbal staat gepland op zaterdag 2 april in Den Bosch.

De Unleash Award (kortweg UA) is een schrijfwedstrijd voor de genres fantasy/SF en horror/suspense, met ieder jaar een deadline aan het einde van het jaar (31 december; 00.00 uur). Schrijvers mogen maximaal twee verhalen van ieder niet meer dan zesduizend woorden inzenden. ‘Zij maakten de afgelopen jaren al kans op leuke geldprijzen en dongen mee naar de eer om de grote winnaar van de UA te worden’, aldus organisator Ron Puyn die onder de auteursnaam Jack Lance furore maakt. Inmiddels is hij onder contract bij uitgeverij Luitingh, en verschijnen zijn boeken ook in andere Europese landen.

‘Met deze superhoofdprijs, die we na afloop van de vorige editie voor het eerst mochten uitdelen, heeft onze wedstrijd nog meer aan populariteit gewonnen’, aldus Pure Fantasy-uitgever Alex de Jong, die deelnemende auteurs als vanouds ook de kans biedt om in Pure Fantasy te verschijnen. ‘De editie van 2010 telde maar liefst 98 deelnemende verhalen. Dit jaar gokken we, zeker omdat we ook een geweldige jury hebben, op nog meer deelnemers.’ In de jury onder andere: Peter Schaap, Tais Teng, W.J. Maryson, Adrian Stone, Alex de Jong en Jack Lance. Voor meer info zie www.unleashaward.nl

De Unleash Award is ontstaan uit een samenvoeging van eerdere schrijfwedstrijden georganiseerd door suspensestory.com (de uitgeverij van auteur Jack Lance) en Pure Fantasy, hét kwartaalblad voor korte afgeronde fantastische verhalen; een initiatief van auteur Alex de Jong.

Pure Fantasy gaat auteurs en illustratoren betalen

2010-12-16T14:33:00.004+01:00

Pure Fantasy, hét kwartaalmagazine voor korte verhalen op het gebied van fantasy, SF en horror, gaat auteurs en illustratoren betalen voor hun werk. ‘De afgelopen zes jaar leefde het blad deels bij de gratie van auteurs en illustratoren die hun bijdragen in ruil voor naamsbekendheid aanleverden’, stelt uitgever Alex de Jong. ‘Maar dat gaat veranderen!’ Met het uitkeren van een symbolische vergoeding aan medewerkers, betreedt PF, als platform voor het fantastische in Nederland, geheel nieuwe paden. Volgens insiders is het zelfs voor het eerst dat een Nederlands fantasy-tijdschrift voor bijdragen betaalt.

Pure Fantasy is hét kwartaalmagazine voor fantasy, SF en horror. Ieder kwartaal ontvangen abonnees een A5 boekwerkje van minimaal 160 pagina’s dik met daarin circa tien korte afgeronde verhalen, interviews met auteurs uit het fantastische genre en columns over (het schrijven van) fantasy.

Donateurs
’Vanaf 2011 zullen we, mede dankzij onze donateurs en sponsoren, beginnen met het betalen van een kleine vergoeding aan auteurs en illustratoren’, vertelt de uitgever die jarenlang ziel en zaligheid en eigen geld in het project heeft gestoken. ‘Pure Fantasy is een podium voor bekend en onbekend talent; een kweekvijver van nieuwe namen die de komende jaren veelvuldig van zich zullen laten horen.’
‘Jarenlang was publicatie voor auteurs en illustratoren de mooiste beloning die ze konden krijgen. Nog steeds. Maar iets meer waardering voor gedane arbeid is natuurlijk ook leuk. Dat hoort bovendien bij een professioneel blad’, aldus Alex.
Pure Fantasy gaat in 2011 haar zevende levensjaar in en heeft zich door de jaren heen bewezen als een constante factor voor schrijvers en lezers van het fantastische verhaal. Liefhebbers vinden elkaar op een sprankelende community (www.purefantasy.nl/forum), op evenementen en in het blad.
Menigeen doneerde spontaan een extraatje bovenop de abonnementskosten van 29,95 euro per jaar, om PF de mogelijkheid te geven auteurs en illustratoren te betalen. ‘Het geeft aan hoe betrokken men bij ons magazine is’, aldus een tevreden uitgever. ‘Bovendien hebben vele van onze auteurs al aangegeven de vergoeding helemaal niet te willen omdat ze vinden dat ik het moet gebruiken om Pure Fantasy nog sterker te maken.’
Meer weten? http://www.purefantasy.nl/

Word War: write or die!

2010-11-01T23:43:00.000+01:00

Ineens is er een oorlog gaande. Ik heb net een bestand gedownload waarmee ik 'Write or die" heb geïnstalleerd. Een programma waarmee je een x aantal woorden in een x aantal minuten dient te schrijven. Een race tegen de klok, of een race tegen een andere schrijver, als je denkt dat die minder snel is dan de klok.

Ik weet niet wat ik er van moet denken, maar vond de 7,39 euro (tien dollar) die ik er voor neer moest tellen niet echt een heel groot probleem. Tenslotte gooi ik wel vaker geld over de balk aan zaken die er niet toe doen. En wie weet: misschien zijn deze bijna zeven euro vijftig wel beter besteed dan andere. Tenslotte wil ik graag schrijven en heb ik altijd aangegeven dat ik, als ik niet schrijf, ik dood ben.

Grote vraag bij deze wedstrijd met mezelf (500 woorden in tien minuten, want ik wilde wel een goal stellen die ik dacht te kunnen halen) is natuurlijk wel wat er gebeurt als ik de target niet haal. Gaat dan mijn pc naar de knoppen? Ontploft dan mijn beeldscherm en zit ik, bloederig met het glas in mijn gezicht, te staren (gelukkig draag ik een bril, dus zijn mijn ogen beschermd) naar een zwart gat? Is dat niet wat de schrijver in mij meer dan wat dan ook vreest?

Of gaat straks daadwerkelijk iemand, zoals mijn pc me waarschuwde, mogelijk met mijn gegevens aan de haal omdat mijn pc nu, door het downloaden van deze programmatuur, open zou staan voor hackers? Zit er, terwijl ik een race tegen de klok en met mezelf houd, iemand al te grasduinen in mijn pc? Misschien is het in dat geval maar goed dat ik het op tien minuten heb gezet, zodat diegene nu net zo zit te stressen als ik. Echter: zij hebben software waarmee ze nu mijn pc schimmen en alles van waarde (wachtwoorden en dergelijke) uit mijn pc lichten. Dacht ik dat ik met een investering van 7,39 euro (die tien dollar) me niet echt een buil kon vallen, maar blijk ik straks gewoon zwaar de klos te zijn en een veelvoud van dat bedrag te zijn verloren...

Bah. Daar gaan mijn visoenen van collega-schrijvers uitdagen en in korte tijd elkaar de loef af te steken. Weg zijn alle awards die ik dacht te winnen en die ik op mijn site wilde zetten als nieuwe verworvenheden. Bah. Straks heb ik niet eens meer een pc om nog mee te kunnen schrijven, zodat ik nog veel verder van huis ben dan ik dacht. Misschien is dit wel het laatste stukje dat ik op mijn pc schrijf en jank ik morgen de ogen uit mijn kop.

Nu heb ik iets meer dan 450 woorden en nog ruim twee minuten over. Ik ga deze uitdaging winnen en ben dus niet dood, want ik haal de eindstreep nog voordat het eindsignaal me affluit, maar de vraag is: sta ik met lege handen of...

Brad Winning geknipt en geschoren

2010-10-31T23:02:00.000+01:00

Als je dan toch een boek in het najaar wilt uitbrengen (zoals ik), waarom dan niet zorgen dat het gereed is nog voordat een van de najaarsevenementen plaatsvindt? Exact! Dus kwam de Nieuw-Zeelandse auteur van het nieuwe BoF-boek (over fantasy-detective Sylvestre Curare) naar Rijswijk en stond hij dapper te signeren voor horden fans.

Bloed & Eer, nog niet eens officieel gepresenteerd, had op de Gothic & Fantasy Beurs te Rijswijk een vuurdoop. Nadat eerder de vroege bestellers hun exemplaar al thuisgestuurd hadden gekregen, kon nu ook het nietsvermoedende publiek kennismaken met de nieuwe Books of Fantasy uitgave van Brad Winning: Sylvestre Curare's avontuur Bloed & Eer.

Slechts één bekende fan-familie en nog twee andere PF-abonnees meldden zich bij de BoF/PF-stand. Verder waren het allemaal onbekenden die, soms aan de hand van het door de ongeschoren auteur zelf uitgedeelde foldertje, zijn boek kochten.

Maar liefst twintig exemplaren gingen er van de hand; op één na allemaal met een persoonlijke boodschap aan de koper. Een behoorlijk aantal van deze geïnteresseerde lezers kocht bovendien ook nog het verhalenbundeltje Saga Santorian, en Kwade Geesten van dezelfde auteur. Kortom: heerlijk leesvoer voor hen en een rinkelende kassa voor BoF en de auteur in kwestie. Helaas nog niet genoeg om de beste man weer op het vliegtuig naar Nieuw-Zeeland te zetten, dus voorlopig is Brad Winning nog wel even in Nederland. U kunt hem boeken voor lezingen en voorleessessies, hantekeningenacties en andere blabla.

Sylvestre gaat de grens over!

2010-10-29T13:58:00.004+02:00

Niets mooier dan een manuscript afronden. Herstel: niets mooier dan de vervoerder je boeken zien afleveren; Of nee, herstel: niets mooier dan je boek versturen naar al die mensen die hem in de voorverkoop al hebben besteld...

Vrijdag 22 oktober werden de boeken - deels - afgeleverd (er was iets misgegaan met het binnenwerk, dus kon men niet meteen de gehele oplage afleveren; geen probleem). De enveloppen voor de vroege bestellers lagen al klaar. Samen met die voor de media die een recensie-exemplaar moesten krijgen.

Maar oh, jongens (en meisjes)! Wat is het heerlijk om een eigen boek in handen te hebben. Sylvestre Curare; mijn oud-kapitein, nu echt tot leven gekomen... en -NOG MOOIER -meteen al ver de grens over, want: collega-auteur/-uitgever en goede vriend Ron Puyn neemt zijn exemplaar mee naar Indonesië en Hong Kong. En collega-auteur WJ Maryson verzekerde me dat zijn kopie van Sylvestre bij hem mee de koffer in mocht naar de VS. Kortom: Sylvestre is nu al bezig aan een internationale opmars. Ben ik blij dat ik er al mijn internationale schrijversnaam aan heb gegeven!

Oh ja: ook Stan Nicholls, auteur van die heerlijke Orcs-trilogie (en ooit mijn gast op de Midwinter Fair van het Archeon), heeft inmiddels ook al een exemplaar van Sylvestre in zijn kast staan. Zijn reactie: "Your book just arrived - many thanks. It's great to see it! OK, I can't actually read it, but it's always good to have copies of friends' books." Oh ja, boek ligt ook in Vlaanderen, bij horrorauteur Eddy C. Bertin (daar kan ik nog een mooi verhaal over vertellen). Zijn reactie: "Bloed & Eer zonet ontvangen, bedankt, oogt mooi, inhoudelijk hoor je er later wel meer over als ik het onding gelezen heb." Ach ja, Belgen...

Yep, Alex... eh Brad, is een blij man!

Vrouwe van zand

2010-09-14T10:32:00.001+02:00

Yes! Heb net een punt gezet achter een nieuw verhaal over Sirkhan de barbaar. Heerlijk! Als ik dit tempo weet vol te houden, kan ik op de Elf Fantasy fair te Haarzuilens (2011) een nieuw boek van Brad Winning presenteren: Godendoder; een boek met allemaal verhalen over mijn op Robert E. Howard's Conan de barbaar geïnspireerde verhalen.

Met twee verhalen uit deze aanstaande bundel heb ik eerder al eens hoge ogen bij wedstrijden gegooid. Valstrik in Aikiriane leverde me in 2006 een Unleash Award op en met De Vergeten Godin werd ik tweede in de eerste editie van Fantastels (2009, maar in 2010 uitgereikt). Zeker, ik zal niet zeggen dat Vrouwe van zand van hetzelfde laken een pak is; het is ingetogener, rustiger, maar naar ik hoop niet minder leuk om te lezen. Bovendien: niet ieder verhaal moet met veel zwaardgekletter gepaard gaan. Soms is less more ;-)

2010-09-13T19:52:00.001+02:00

Ja, wie wil hem niet schrijven? Ik wel. Maar kwam afgelopen weekend niet aan schrijven toe. Da's jammer, want de 'flow' zat er net lekker in. In plaats daarvan speelde ik voor Jan Lul. Yep, die van 'de behanger'. De slaapkamer is er stukken mooier op geworden, dat wel. 'Zonde', zou mijn vader zeggen. 'Daar zie je niks van, als je slaapt.'

Dus dan morgen maar weer gaan schrijven. Vandaag heb ik alleen maar geschreven 'oud spul' doorgeworsteld. De Raad van Zeven. Toch bijna 1.500 stuks verkocht, dus zo slecht was dat nog niet. Stiekem toch, als je de aantallen van BoF bekijkt, een beststeller. Yep, met die extra S, want bestellers zijn al onze boeken ;-)

Heerlijke flow

2010-09-10T21:21:00.001+02:00

Wat is schrijven toch lekker!

Ik redigeer de afgelopen dagen aan De Raad van Zeven (ik krijg inspiratie voor het afschrijven van dit ooit als trilogie aangekondigde verhaal), ben bezig met deel 2 van Sylvestre Curare en schrijf tegelijkertijd aan een nieuw avontuur van Sirkhan de barbaar. Heerlijk! Moet ik nog meer zeggen? Nee toch? Ik zit in het walhalla van het schrijversdom. Oh, wat is dit lekker! SKRIEVEN!

Ssst, niet verder vertellen...

2010-09-07T22:37:00.001+02:00

Misschien komt het omdat, bijna zeven jaar na dato, twee 'fans' afzonderlijk van elkaar op Castlefest er ineens over begonnen; misschien ook omdat het schrijfvirus me te pakken heeft, maar hoe dan ook: ik ben De Raad van Zeven aan het herlezen en corrigeren.

Gisteren, zoekend naar alle bestanden die ik in de loop door jaren op USB-sticks heb verzameld, kwam ik het tegen. De Santoriaanse Kronieken deel 1. Dat was nog eens ambitieus. Deel 1. En waar is de rest? Exact, dat hoor ik regelmatig aan de stand op evenementen waar we staan. 'Wanneer schrijf je nu eens het volgende deel, Alex?' Sterker nog: veel mensen weten zelfs nog hoe ik dat tweede deel zou gaan noemen: De Monniken des doods. Blijkbaar spreekt deze titel de mensen wel aan, want hij blijft bij menigeen hangen...

Maar ach, een deel 1 zonder een vervolg is niets, dus heb ik een jaar geleden, toen de zolder nodig moest worden opgeruimd, 500 exemplaren van het boek vernietigd (betekent toch dat er 1.500 boeken zijn verkocht!).
Goede vriend en partner in crime (bij Books of Fantasy), die tevens destijds - letterlijk - voor de cover tekende (nou ja, schilderde, eigenlijk) sprak schande van dit staaltje vandalisme en prees me laatst nog voor het spannende verhaal dat ik met deel 1 op papier had gezet. Ik heb hem nogal schaapachtig aangekeken, want in mijn herinnering was het verhaal niet bepaald spannend, maar vooral onsamenhangend. Er waren erg veel personages, situaties, intriges en wat al niet meer; zoveel zaken dat mensen door de bomen het bos misten.
Toch blijkt dat, als ik de reacties aan de kraam beluister, behoorlijk mee te vallen. Bij die mensen, dan. En toch... terwijl ik het bestand doorneem (dat ik in een schimmig verleden al eens heb verbeterd, want de oorspronkelijke druk kent veel missers waarbij mijn tenen spontaan begonnen te krommen), voel ik toch iets van trots. Heb ik dit geschreven? Een verhaal vol vaart, met volop actie, intriges en spanning? Of is dit nu de bevooroordeelde 'vader' die van zijn 'kind' geen kwaad wil zien?

Hoe dan ook: ik heb weer tachtig pagina's uitgeprint en heb me voorgenomen ook dit verhaal tot het eind te lezen en te redigeren. Nu nog zoeken naar alle eerdere stukken die ik van De Monniken des Doods al heb geschreven en misschien kunnen we ook deze serie dan nog eens verder afschrijven. Vreemd genoeg durf ik nu weer te zeggen: IK HEB ER ZIN IN!

Kill your darlings!

2010-09-05T00:51:00.004+02:00

Ik heb het nooit gekund en misschien ben ik daarom nog steeds een miskend talent (;-)): met de botte bijl door je eigen tekst vliegen, als een remake van de The Chainsaw Massacre door een eigen manuscript snoeien en mijn 'lievelingen' vermoorden. Ik kan het niet.

Nou ja, tot Sylvestre, dan. Want commentaar van collega's heeft me al behoorlijk verder gebracht dan ik op eigen kracht eerder dit jaar heb afgerond. Natuurlijk, het geraamte stond, het 'frame' was gemaakt en ook de aankleding was al zeer behoorlijk (als ik iets anders zou zeggen, zou ik mezelf te kort doen), maar: het kon beter en 'vreemde ogen dwingen', en dat is goed.

Menige collega-auteur dacht zelfs dat ik, eigenwijs en eigenzinnig als ik ben, niets met hun wijze raad zou gaan doen, dat ik wellicht zelfs boos zou worden omdat ze me niet alleen maar complimenten gaven, maar ook van kritiek voorzagen. Ben je gek? Ben ik gek? Nee! (nou ja...)

Dus ruk ik ook vanavond weer aan het koord van de kettingzaag, hoor het geknetter van de kettingen, voel de vibratie van de dodelijke machine in mijn handen en dood zo vele 'lievelingen'. Oeverloos kletspraat van karakters, onzinnige dialogen, rammelende stukjes tekst... je wilt niet weten wat je nog tegenkomt als je er echt eens serieus aan gaat zitten.

Inmiddels kan ik het volmondig toegeven: het vermoorden van je lievelingen voelt goed. In plaats van af te breken, bouw ik op. Het verhaal wordt er beter, rijper en mooier van. Als een oude port (en insiders weten hoe ik daar van houd); goed op smaak en zonder wrange afdronk. Ja, zo moet mijn eerste verhaal over Sylvestre worden; als een heerlijke oude port.

Als je ziet hoe lang ik van eerste idee tot laatste letter bezig ben geweest, dan is het daadwerkelijk in jaren al lekker gerijpt. Begin 2004 ontstond het idee voor deze fantasy-detective (fantasy noir, noemde Jos het laatst nog toen we er over spraken) en ontsproot reeds de naam van mijn speurder aan mijn fantasie.

Nu is het bijna 2011. Goedbeschouwd liggen er bijna zeven jaren tussen idee en finale vorm, het boek. Da's best een lekkere port. Geen superdrankje (want ze zijn er ouder en beter), maar zeker niet slecht. Nog beter dan die goedkope van de Aldi. Zal dat dan straks de waardering voor dit boek zijn?

Prachtig. Ik heb mezelf weer in de put gepraat. Zie je wel? Met kettingzagen spelen is gevaarlijk! Nu voel ik me ineens 'de vernietiger van dromen'. En dat zonder een druppeltje drank. Of is dat misschien het hele probleem?

Geen obligate schouderklopjes

2010-09-04T13:04:00.002+02:00

Natuurlijk hoort een mens, vooral als hij schrijver is, graag alleen maar complimenten. En zeker, die had Adrian Stone na het lezen van mijn volledige manuscript over Sylvestre Curare beslist ook wel.

Maar: interessanter zijn juist de aan- en opmerkingen die een collega-auteur op het geleverde werk heeft. Immers: 'Obligate schouderklopjes zijn', zoals hij het zelf zegt, leuk, 'maar helpen je niet verder.'

Precies. Dus was ik gisteravond bijzonder blij met zijn commentaar, zijn vingerwijzingen op 'zwakke plekken' en andere observaties die in zijn mail aan mij de revue passeerden. Meteen gaven ze me inspiratie voor een vervolg op Bloed & Eer, maar belangrijker nog, voor dit moment: ik kan mijn nog niet gepubliceerde eerste avontuur van Sylvestre aanpassen en verder verbeteren! En ik kan je verzekeren: net als gedurende de vorige redigeerronde voel ik de euforie met de minuut groeien. Uiteindelijk wordt mijn verhaal steeds beter en sterker. Moet ook wel, want ik krijg natuurlijk maar één kans voor die zo superbelangrijke eerste indruk... Ik kan niet wachten op de reacties van de lezers!

Pure Fantasy nummer 20

2010-08-29T12:53:00.000+02:00

Ach ja, het leven van een uitgever... Nadat Jos twee schitterende covers heeft afgeleverd, wil ik eigenlijk alleen nog maar schrijven. Maar: ik heb zaterdag alleen maar zitten redigeren. En ook vandaag (zondag) zal de kerkdienst het weer zonder me moeten doen en ben ik weer aan het redigeren.

Tenslotte moet PF20 binnenkort weer de deur uit. Maar ik moet wel zeggen: het zijn bijzonder leuke verhalen geworden en dat steampunkthema... heerlijk! (al doet het me watertandend uitzien naar het verder afschrijven van Ondergang...)

De wereld is oneerlijk

2010-08-27T15:03:00.001+02:00

Dit was een week van veel lezen (altijd leuk) en weinig schrijven (balûh!). Nou ja, mailtjes heb ik wel geschreven. Onder andere naar Jos Weijmer, mijn BoF compagnon vanaf 1 januari, maar reeds nu al maakt hij zich beduidend drukker dan ik (en zo hoort het ook; we hebben de taken, net als in een goed huwelijk, goed verdeeld).

Konden we vorige week nog lekker relaxen in de zon (je ziet me hier met collega-schrijver Thomas Oldeheuvelt op de poolparty van collega schrijver/uitgever Jack Lance); de afgelopen week hebben we vooral veel regen en geprinte pagina's voorbij zien komen.
Jos maakte covers voor mijn aanstaande boeken, we hebben overlegd over welke manuscripten we voor BoF al dan niet denken te kunnen gebruiken; kortom: vruchtbaar. Books of Fantasy begint zich steeds meer te vormen. Nog even en ik hoef me niet meer afhankelijk op te stellen, te solliciteren om brood op de plank te krijgen, maar kan vanaf begin 2011, samen met aanstaande compagnon Jos, lekker BoF handen en voeten geven.

Naast de drang om te schrijven (vooral na de cover van Ondergang te hebben gezien!) verlang ik stiekem ook wel weer naar de poolparty en de exotische schoonheden die Jack Lance vorig weekend voor ons uit een 'blikje' had getrokken...

Promofilmpje Sylvestre Curare

2010-08-26T15:08:00.002+02:00

Ach ja, ik moest natuurlijk een beetje fröbbelen en een filmpje maken (ook al heb ik nog niet alle benodigde plaatjes). Vandaar ook de belofte aan het einde...

Make photo slide shows at www.OneTrueMedia.com

Sylvestre nadert voltooiing!

2010-08-26T09:53:00.000+02:00

Gisteren rondde Jos Weijmer de cover van mijn nieuwste boek in wording af. Sylvestre's eerste avontuur zal niet langer 'De eer van de familie' gaan heten, maar 'Bloed & Eer'; een titel die, zo denk ik, meer tot de verbeelding zal spreken voor mensen die het verhaal nog niet kennen.

Ik hoef niemand te vertellen hoe trots en blij ik ben op en met deze mooie cover, maar ik doe het toch; IK BEN TROTS! IK BEN BLIJ!

Gisteravond tot in de vroege uurtjes gewerkt aan een nieuwe website voor Brad Winning waarbij alles in het teen staat van de lancering van het nieuwe boek. Ook op het forum van PF is inmiddels gewag gemaakt van de cover en de nieuwe titel.

Heerlijk; een nieuw boek van ondergetekende. Op naar de volgende!

Sylvestre is 'af'!

2010-06-15T10:30:00.001+02:00

Vanochtend de laatste correcties doorgevoerd. Sylvestre is 'af'! Tenminste... ik laat de 'rode pen' nu even los en geef proeflezers de kans om te zeggen wat ze er van vinden. Dan over een paar weken zelf ook nog maar eens lezen en kijken of ik er dan nog steeds zo tevreden over ben als nu...

Heerlijk. Een nieuw boek af. Deze kan dan waarschijnlijk toch nog in het najaar het levenslicht zien.

Nu verder met Ondergang, want ook dat manuscript schreeuwt er om om afgerond te worden...

herschrijven, herschrijven, herschrijven

2010-06-08T22:47:00.002+02:00

Zo, vandaag een kort verhaal omgebouwd naar een wedstrijdinzending en flink geredigeerd aan Sylvestre. Net de laatste pagina doorgenomen.
Er is veel veranderd sinds ik het manuscript enkele maanden geleden heb afgerond. Commentaar van Adrian Stone, Jack Lance, Patrick Brannigan en Bianca Mastenbroek hebben me behoorlijk wat nieuwe inzichten gegeven, c.q. legden soms de vinger op een zere plek waar ik deze vermoedde, maar uit luiheid nog niet had aangepakt.
Al met al is het manuscript van nu een behoorlijk stuk beter dan enkele maanden geleden, al dacht ik toen ook al dat ik een goed werkje had afgeleverd. Zo zie je maar weer: het kan altijd beter. Goede redacteuren zijn onmisbaar!
Straks de boel maar weer eens uitprinten en dan morgen opnieuw met de rode pen erdoor en opnieuw en opnieuw...

Sex sells!

2010-05-25T16:11:00.001+02:00

Zeker, dit hadden we eerder moeten doen. De 18+ editie van Pure Fantasy verkoopt als een tiet! Met dank aan al die fantastische verhalen en illustraties... Misschien moet ik toch maar doen wat collega en goede vriend Jack Lance eerer al aangaf: "Vergeet Pure Fantasy regulier en begin een Pure Fantasy 18+. Sex sells!" Good old Ron had gelijk...

Website Sirkhan en Godendoder

2010-05-05T15:59:00.002+02:00

Tja, enthousiasme (zeker bij mij) laat zich erg moeilijk temmen. Zodoende heb ik enkele dagen geleden de domein godendoder.nl geclaimd en had ik eerder al, als voorschot op de ooit te publiceren verhalen, het domein sirkhandebarbaar.nl geclaimd. Beide verwijzen nu naar een voorlopige website met daarop info over dit op handen zijnde boek. Natuurlijk daarop ook doorverwijzingen naar de vier uitgaven waarin reeds (ieder afzonderlijk) vier episodes van dit boek zijn gepubliceerd: Pure Fantasy 6, Pure Fantasy 9, Verborgen achter de horizon en Zee van Verbeelding.

Overigens zijn mijn sword & sorcery verhalen door de jaren heen best succesvol geweest! In 2006 won ik er als eerste winnaar (categorie fantasy) de Unleash Award mee en in 2010 won ik bijna de verhalenwedstrijd Fantastels. De vergeten Godin, mijn vierde barbarenverhaal, werd tweede na Bianca Mastenbroek. Gelukkig kan ik 'verliezen' van haar wel hebben, want er is niemand (behalve mijzelf) die ik de winst meer gun.

Kwade Geesten van Brad Winning (640x480).mp4

2010-05-04T09:16:00.000+02:00

Godendoder

2010-05-03T15:24:00.001+02:00

Vandaag alleen maar gedonder met de pc gehad. Bah, wat is dat kreng traag. Ik werd er niet goed van. Wilde een stapel adressen uitzoeken voor Pure Thriller(s), maar dat werd helemaal niets. Baalde als een stekker. Uiteindelijk maar wat gerommeld met de verhaallijnen van Sirkhan en wat gefröbbeld met een cover. De voorlopige werktitel van dit manuscript is 'Godendoder'. Wie het verhaal 'De vergeten Godin' heeft gelezen (Bundel Zee van Verbeelding) weet waarom deze naam wel erg toepasselijk is.

Sirkhan de barbaar

2010-05-02T19:57:00.000+02:00

Mensen, wat was ik blij toen ik, enkele maanden geleden, nevenstaande prent van Ralf van der Hoeven kocht. Ik had de plaat eerder al gezien en 'moest' 'em hebben, maar ja, de noodzakelijke pegels zouden een probleem vormen... jammer...

En toen, enkele maanden geleden, zag ik hem opnieuw. Op een evenement, waar hij bij Valkyrie zat en ja hoor, weer die plaat! Dit keer 'moest' en 'zou' ik hem hebben en vertelde ik Ralf dat ik hem wilde gebruiken als coverplaat voor mijn nog niet voltooide bundel met verhalen over 'mijn' barbaar: Sirkhan.

Inmiddels heb ik de originele plaat bij mij thuis (ik moet hem inlijsten en ophangen!), heeft Ralf een mooie high res foto en gaat hij hem voor mij inkleuren. En ik? Ik moet, na voltooiing van het manuscript van Sylvestre, als een gek gaan schrijven aan de avonturen van Sirkhan. Want een bundel mag natuurlijk niet te lang op zich laten wachten...

Leuke reactie op Pure Fantasy 18+

2010-04-22T08:58:00.004+02:00

Vorige week verscheen de softcover editie van Pure Fantasy 18+. Een bundel korte verhalen (fantasy, SF en horror/suspense) waarin we ook de erotiek niet schuwen. Een experiment dat na vier jaar eindelijk het levenslicht heeft mogen zien!

Vandaag las ik hier een mooie reactie.

Terugkijkend op mijn eigen verhaal komt er wel heel weinig seks in voor. Beetje rechttoe, rechtaan, wat terloops, wel functioneel. Maar het heeft wel een omgeving die het doet. Gangen veranderen in vagina's en zeppelins penetreren in het verhaal (ik zou graag reacties lezen over hoe lezers het hebben ervaren, "en, hoe was het voor jou?").
Dat viel me overigens ook op aan het verhaal van Alex de Jong. Er zit nauwelijks seks in, maar het hele verhaal zindert van het begin tot het einde van een bepaalde erotische spanning. En het is daarbij ook nog eens een verhaal dat niet om seks of erotiek draait. Dat is iets dat "wild van verlangen" kan maken, het niet of nauwelijks noemen maar er wel op blijven zinspelen zodat het in de gedachten van de lezer blijft hangen. Een literaire "venus butterfly". Wat natuurlijk ook wel het geheim is van horror, alleen heet het daar "gek van angst".

Kijk, een beter begin van de dag kan een schrijver zich niet wensen!

Eindelijk verder met Sylvstre Curare

2010-04-04T15:59:00.004+02:00

Drukke werkzaamheden (vijf nieuwe BoF titels, beurzen en PF18+) hielden me af van het schrijven zelf. Maar: nu de rust is wedergekeerd, wordt het tijd om enkele bestaande projecten af te ronden. Heb vandaag besloten dat dit als eerste Sylvestre Curare zal gaan worden. Dat manauscript is al voor driekwart af, dus is het nog een kwestie van enkele weken rammelen en het is af. Klaar om geredigeerd te worden, want tja, af is nog niet af...

Kwade Geesten op Fok.nl

2009-12-17T11:20:00.004+01:00

Op Fok.nl verscheen vandaag een recensie over Kwade Geesten. En weer maakten ze een gelukkig man van ondergetekende!

Brad Winning weet met dit boek een waar horrorpareltje neer te zetten. Stuk voor stuk zijn de verhalen vlot geschreven en duidelijk te volgen. Vier sterren voor deze fantasyschrijver!

Brad Winning is het pseudoniem van schrijver Alex de Jong. Hij won in 2003 de Elf Fantasy Award voor het beste fantasyboek van het jaar en in 2006 de Unleash Award voor het beste korte verhaal van het jaar. Eerder kwamen de bestsellers De Raad van Zeven en De Santoriaanse Vertellingen van hem uit. Tevens is hij uitgever van het verhalenmagazine Pure Fantasy. Eigenlijk wilde Brad thrillerschrijver worden en al in zijn tienerjaren begon hij met het schrijven van korte verhalen. Hij is vooral bekend door zijn fantasyverhalen, maar nu is dan het eerste boek met horrorverhalen van hem uitgekomen.

De verhalen
De inhoudsopgave van Kwade Geesten belooft veel goeds. Titels als Wantrouwen, Hekserij, Verdorven Gedachten en Afgekloven Hand doen het ergste vermoeden. De meeste verhalen zijn te gruwelijk voor woorden.

Zo is er in het verhaal Wantrouwen een man die vermoedt dat zijn vrouw vreemdgaat. In haar sokkenlade vindt hij een foto van een man met op de achterkant het adres en een hartje. Hij wordt woedend en besluit de man op te gaan zoeken. Wanneer duidelijk wordt wat hij heeft gedaan met de man, is het echt even griezelen. Je moet er niet aan denken. Helemaal als blijkt waarom zijn vrouw de foto in haar lade heeft liggen....

In Hekserij gaat een man op zoek naar een origineel cadeau voor zijn vrouw. Hij loopt door de winkelstraat en ziet aan het einde ineens een winkel die hij nog nooit heeft gezien. Hij besluit om naar binnen te gaan en raakt in gesprek met de vrouw achter de toonbank. Zij lijkt meer van hem te weten dan hem lief is....

Horror van de bovenste plank
De echte horrorliefhebber zal dit boek zeker kunnen waarderen. De verhalen zijn stuk voor stuk zeer spannend en te gruwelijk voor woorden. Als je niet van horror houdt, is het boek niet echt aan te raden. Dan zijn het gewoon gewoon verhaaltjes die erg ver gezocht zijn. Wel kunnen we concluderen dat je toch een bizar denkvermogen moet hebben om deze verhalen te kunnen verzinnen. Brad Winning weet met dit boek een waar horrorpareltje neer te zetten. Stuk voor stuk zijn de verhalen vlot geschreven en duidelijk te volgen. Vier sterren voor deze fantasyschrijver!

Uitgever: Books of Fantasy ISBN: 978 94 608 6006 5 Pagina's: 170
Waardering: vier van de vijf sterren.

Kwade Geesten in King Things

2009-12-17T11:18:00.002+01:00

In King Things (december) verscheen, met dank een Chrissy van der Haven, een recensie over Kwade Geesten. Wederom een recensie waar ik trots op mag zijn!

Over de auteur:
Eigenlijk wilde Brad altijd thrillerschrijver worden. Dus schreef hij, geïnspireerd door grootheden als Roald Dahl en Stephen King, reeds in zijn tienerjaren vele korte thrillerachtige verhalen. Ook in zijn latere leven bleef dit genre boeien. Want wie meent dat Brad uitsluitend fantasyauteur is, heeft het volslagen mis. Niets liever schrijft Brad Winning over de duistere zijde van het mensdom; over de horror die schuilt in ieder mens. Laat ik het maar verklappen: Brad Winning is het pseudoniem van schrijver/uitgever Alex de Jong, die vroeger op een oude, afgedankte Sperry Remmington typemachine zijn verhalen schreef. Hij werd in 1967 in Kollum (Friesland) geboren en is de oudste van vier. Na een opleiding in de Journalistiek werd hij bedrijfsjournalist. Pure Fantasy, een initiatief waarbij opkomend schrijftalent en illustratoren een podium vinden, mocht dit jaar haar 5e verjaardag vieren. In 2007 startte hij ook een uitgeverij Books of Fantasy. Hij schrijft aan een fantasy detective, deel twee van de trilogie De Santoriaanse Kronieken en korte verhalen. Hij woont in Kampen met zijn gezin.

Korte samenvatting van het boek:
Het boek Kwade Geesten (met een prachtige kaft moet ik zeggen) is een uitgave met elf ‘zieke’ thrillerachtige verhalen. De achterflap vermeldt: “Vertellingen met een heerlijke ‘twist’. Verhalen over verleiding, overspel, moord, doodslag en de helse verlokking van deze tijd: internet.” En dat klopt als een bus.

Mijn mening over het boek:
Enigszins verontrust keek ik op de achterkant van het boek, waar aan alle kanten gewaarschuwd wordt voor geweld, grof taalgebruik en seks. En ook de opmerking: ‘Brad is one sick fuck’ - Did someone contact Dr. Phil? Nou, ik moet je zeggen, na het lezen van Kwade geesten, dat ik de meeste verhalen in het boek gewoon lekker goed vond. Het leest lekker, prettig geschreven - ok, hier en daar een beetje grof maar in de context van het verhaal klopt het allemaal. Als jij met een hamer op je vinger slaat zeg je neem ik aan ook geen ‘oepsie’, maar rolt er een lekker lelijk woord over je lippen; toch? Alle verhalen hebben een twist, maar ik moet eerlijk zijn en zeggen dat ik in bij een aantal de twisten toch wel aan zag komen. Er zitten twee verhalen bij die voor mijn gevoel wel net dat stapje te ver gaan in die ziekelijke twist en ik me moet aansluiten bij de mening ‘sick fuck’. Uiteraard is dat natuurlijk heel persoonlijk, en het is dat ik de schrijver persoonlijk ook ken dat ik weet dat ik me geen zorgen hoef te maken over zijn persoonlijke gesteldheid. Het zegt zeker iets over de realistische kwaliteit van die verhalen. Eng gewoon! Echte super toppertjes in deze bundel waren voor mij toch wel het titelverhaal, Mistig en Hekserij. Het is zeker een boek dat je gelezen wilt hebben, dus ik zou zeggen; gewoon doen! (7,5)

BRAD IS ONE SICK FUCK

2009-12-17T11:15:00.002+01:00

Recensie op 4GM:
Onlangs heeft Brad Winning, een woordgrapje dat Engelsen toch niet zullen begrijpen, zijn eerste horror/thriller uitgebracht: Kwade Geesten. Niet echt materiaal voor ons dus eigenlijk, maar aangezien het een pseudoniem is van Alex de Jong (Books of Fantasy/Pure Fantasy) hebben we het toch even gelezen. Kwade Geesten bestaat uit 11 korte verhalen, de een nog zieker dan de andere. Dus waarom heet het eigenlijk niet zieke geesten? De mooiste quote die ik tegen kwam in het boek (ja, ik hou van poep & plas grappen!):

Wat als dat mens daarbinnen een beroerte had gekregen? Ik heb daar vanavond gescheten, dus het kan maar zo.

Bij kwade geesten kruip je in de hersenen van mensen. Je leest mee hoe deze hersenen gek worden van hun eigen gedachtes van jaloezie, wraak, moord en natuurlijk sex. En door die gedachtes vaak ietwat vreemde beslissingen nemen. Het leest lekker weg, met af en toe een lekker tenenkrommende situatie. Lekkere wendingen en humoristische clou's. De verhalen met het grootste 'gore-gehalte' blijven het beste hangen, de rest maakt minder indruk.

Bij één verhaal was ik wel een beetje teleurgesteld, want dat verhaal heb ik bijna exact hetzelfde in stripvorm 10 jaar geleden in een magazine (de Penthouse, kan ik dat zeggen?) al gelezen. Maar kijkend naar de andere verhalen zou het zomaar kunnen dat de 'zieke' geest van Brad deze strip nog nooit gelezen heeft.

Er zit potentie in de verhalen van Brad, je leest waarom je hier te maken hebt met een award winnaar. We zijn dan ook erg benieuwd naar een complete roman van Brad Winning.

2009-10-23T10:29:00.002+02:00

Vervolg Ondergang

2009-09-09T14:52:00.003+02:00

Tja, als je dan toch werkloos thuis moet zitten, sollicitaties de deur uit hebt en wacht tot een nieuwe baas belt, dan kun je natuurlijk ook, naast de telefoon, achter de pc kruipen en gaan skrieven! Dus heb ik gisteren en vandaag lekker gerammeld aan 'Ondergang', bij gebrek aan inspiratie voor een kort verhaal voor mijn aanstaande bundel...

Fantastische schrijfwedstrijd biedt ‘supergrote’ hoofdprijs

2009-08-12T11:40:00.001+02:00

Adrian Stone Prijs van duizend euro voor winnaar Unleash Award
Eens per jaar kunnen fantastische schrijvers hun ganzenveer opnemen en strijden om de hoogste eer: het winnen van de Unleash Award; dé schrijfwedstrijd georganiseerd door Pure Fantasy en Suspensestory. De komende jaren kunnen deelnemende auteurs - naast een sculptuur en de eer - ieder jaar ook nog eens een fikse geldprijs winnen: duizend euro. Met dank aan fantasy-auteur Adrian Stone.Stone, auteur van de succesvolle reeks Profeet van de duivel, Zoon van de duivel en Ziel van de duivel (uitgegeven bij Luitingh Fantasy) wil hiermee aanstormend talent een hart onder de riem steken. ‘Deze verhalenwedstrijd ondersteunt, net als het magazine Pure Fantasy, schrijftalent in het fantastische genre en geeft nieuwe auteurs een opstapje naar een breder publiek’, aldus de auteur, die in het dagelijkse leven als Ad van Tiggelen door het leven gaat.

De Unleash Award is ontstaan uit een samenvoeging van eerdere schrijfwedstrijden georganiseerd door suspensestory.com (de uitgeverij van auteur Jack Lance) en Pure Fantasy, hét kwartaalblad voor korte afgeronde fantastische verhalen; een initiatief van auteur Alex de Jong.
De Unleash Award (kortweg UA) is een schrijfwedstrijd voor de genres fantasy/SF en horror/suspense, met ieder jaar een deadline aan het einde van het jaar (31 december; 00.00 uur). Schrijvers mogen maximaal twee verhalen van ieder niet meer dan zesduizend woorden inzenden. ‘Zij maakten de afgelopen jaren al kans op leuke geldprijzen en dongen mee naar de eer om de grote winnaar van de UA te worden’, aldus organisator Ron Puyn die onder de auteursnaam Jack Lance furore maakt. Inmiddels is hij onder contract bij uitgeverij Luitingh, en verschijnen zijn boeken daar vanaf 2010. Ook verschijnt Jacks werk vanaf 2010 in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland en ziet een Tsjechische vertaling het levenslicht.
‘Met deze superhoofdprijs zal onze wedstrijd nog meer aan populariteit winnen’, denkt Pure Fantasy-uitgever (en eerste Nederlandse Elf Fantasy Award-winnaar) Alex de Jong, die deelnemende auteurs als vanouds ook de kans biedt om in Pure Fantasy te verschijnen. Daarnaast biedt De Jong aanstormend Nederlandstalig schrijftalent met zijn uitgeverij Books of Fantasy een opstapje in de wereld van de fantasy. ‘Een wereld die nog steeds wordt gedomineerd door buitenlandse auteurs. Maar wedstrijden als de UA bewijzen dat er ook volop Nederlandstalig schrijftalent bestaat’, aldus De Jong, die tot zijn grote genoegen constateert dat talent, opborrelend vanuit de schrijfwedstrijden, inmiddels ook de weg naar Nederlandse uitgeverijen heeft gevonden.Zie voor info over de wedstrijd: http://www.unleashaward.nl/.

Nieuw romanidee: Ondergang

2009-03-03T11:15:00.003+01:00

Hij had dood moeten zijn, maar Thaumas Elektra leeft. Tegen alle regels in. Bovendien is hij, vreemd genoeg als mens, de leider van de ‘harpijen’. Thaumas is intelligent. Een ongevleugelde. Iemand geboren uit de schoot van een alom gerespecteerde familie van jagers; de mensen uit de bovenwereld, die jagen op de gevleugelden. Een afvallige, opgenomen door de ‘duivels’. Een verstotene met kennis. Gevaarlijke kennis die hij, ook al dient het een hoger doel, maar beter niet had kunnen verkondigen.

Vanuit de stad Capri Sorrento, ingeklemd tussen de duistere, door regen gegeselde kloven van de berg Gamra, spannen krachten samen om de ‘gevaarlijke revolutionair’ het zwijgen op te leggen. Om af te maken wat zijn teerhartige vader niet heeft kunnen volbrengen. Thaumas Elektra moet dood.

Toch… een doodsvonnis lijkt de man in kwestie weinig te doen. Hij is er van overtuigd dat de mensheid een rad voor ogen wordt gedraaid en dat de economie van Capri Sorrento is gebaseerd op lucht. Hij wil anderen daarvan overtuigen. Voordat het te laat is. Want het delven van Nod - een grote bron van rijkdom voor wie er naar durft te zoeken - dient slechts één doel: het uitroeien van de mensheid. In de bergen van Gamra sluimert gevaar. Waarom zien anderen dat niet?

Of toch wel? Want waarom komt er juist nu een delegatie van ‘Het Kartel’ naar deze godvergeten plaats van uitschot en vogelvrijen? En waarom levert het hoofd van een harpij nu ineens het tienvoudige van een kilo Nod op? Het zijn vragen waar de zus van Thaumas, een stokoude alchemist en een nukkige sheriff zich steeds drukker om maken. Maar zij zijn niet de enigen.

Saga Santorian goes abroad: Fool's gold

2009-03-03T11:12:00.003+01:00

Ardor house, de uitgeverij van Jos Weijmer en Richard de Vroede, heeft me gevraagd mijn verhalenbundel Saga Santorian, uit te mogen geven in het Engels. Ik ben natuurlijk zeer vereerd en heb meteen een wervende tekst geschreven...

Brad Winning is the nickname of the Dutch fantasy author Alex de Jong (1967), who has won two major (Dutch) fantasy awards for his stories so far. One being the Unleash Award for best fantasy short story (2006), the other being the Elf Fantasy Award, for the year’s best fantasy novel (2003). Brad/Alex was the first Dutch author to win this award (the prior two awards were won by Robin Hobb and Terry Goodkind, so Alex is in good company). What made it even more remarkable was that his book The council of seven was his first novel and that is was published by his private publishing firm Attest Fantasy. The book sold exceedingly well for a fantasy debut in The Netherlands. Brad/Alex had little time to write since then, mainly because he started the quarterly ‘magazine’ Pure Fantasy, in the tradition of Weird Tales, publishing short stories, written by other talented writers (since 2004). The soul idea is to present Dutch and Belgian authors to a big public. Pure Fantasy was praised by Black gate, one of the leading American fantasy magazines. Brad is nowadays working on a few novels which should be released ‘when the time is right’, being: Traces of blood (about a female adventurer), Family honour (a fantasy-detective), The outcasts (mercenaries bond together by a mages spell), Lost souls (fallen angel; contemporary fantasy-horror) and several short stories about his Conan the barbarian-typed character Sirkhan, a tribute to Robert E. Howard’s sword and sorcery.

2009-02-23T13:01:00.001+01:00

Steun Pure Fantasy en bestel je boeken via bovenstaande link naar Bol.com, zodat we een percentage van de boekverkoop ontvangen!

Adrian Stone: Profeet van de duivel

2009-02-23T08:48:00.004+01:00

Adrian Stone’s boek ‘De profeet van de duivel’ gaat als een speer! Het boek is nu al te reserveren bij Bol.com (het verschijnt in april op de Elf Fantasy Fair, alwaar Adrian eregast is). Mocht jij het boek ook niet willen missen, bestel hem dan via de link in dit bericht (of klik op het plaatje). Niet alleen haal je dan een leuk boek in huis (eerder door Pure Fantasy bekroond met twee duimen omhoog; de hoogste waardering voor een nieuw boek), maar ook ontvangt PF een bescheiden percentage van de verkoop via het partnerprogramma van Bol…

Verborgen achter de horizon

2009-02-18T08:54:00.008+01:00

Yes! PF14 ligt bij de drukker en ook BoF6 is nagenoeg af. Nog een paar kleine puntjes op de spreekwoordelijke letter en we zijn er. Magiër (en vormgever) Rob heeft er weer wat moois van gemaakt!

Verborgen achter de horizon
Vijftien fantastische verhalen

Laat je meevoeren naar exotische oorden, naar werelden vol magie en gevaar, naar plaatsen waar niets is wat het lijkt. Deze bundel bevat verhalen van: Michiel Commandeur, Thirza Meta, Anaïd Haen, Bianca Mastenbroek, Karlien van Houtte, Jan Karel de Wolff, Gerard van den Akker, Jaap Boekestein, Michiel Geurtse, Marlies Winnepenninckx, Ciska Buisman,
Hay van den Munckhof en Brad Winning. Met illustraties van Jos Weijmer, Iris Compiet, Remco Nieboer, Henning Janssen en Melchior van Rijn.
Samengesteld en geselecteerd door Alex de Jong, uitgever Pure Fantasy Magazine.

Prijs: nu te bestellen voor de introductieprijs van 12,50 euro via onze webshop. Vanaf 1 april verkrijgbaar voor 14,95!

Roodhaar in Pure Fantasy

2009-01-27T13:40:00.002+01:00

Oh, als tiener was ik, behalve verliefd op Dejah Thoris, zeker ook verliefd op Roodhaar; de metgezel van Storm; Don Lawrence's creatie... wat een lekker ding. En met een beetje geluk hebben we met haar een wel zeer bijzondere PF14... Een beetje ook dankzij Wout Jut, want als hij PF13 niet had verrijkt met een interview over Rob van Bavel, 'leading man' achter de Don Lawrence collection, dan had ik natuurlijk niet de aanleiding gehad om eindelijk eens een tienerwens in vervulling te doen gaan...

Verborgen achter de horizon - diverse auteurs

2009-01-26T13:10:00.003+01:00

Diverse korte fantasyverhalen van nieuw talent. De verhalen kwamen tot stand na een intensieve schrijfperiode genaamd de 'Schrijf Marathon' (SM) op het forum van Pure Fantasy (www.purefantasy.nl/forum). Verhalen werden door deelnemers geredigeerd en geselecteerd. Deze verzamelbundel bevat circa vijftien verhalen.

Illustraties zijn van Jos Weijmer, Remco Nieboer, Iris Compiet, Melchior van Rijn en Henning Janssen. Boek is in voorbereiding, maar kan nu al wel worden voorbesteld. Dan geen portokosten verschuldigd. Geplande verschijningsdatum: maart 2009.

Kantoorhumor

2009-01-22T12:47:00.002+01:00

Tja, als collega's besluiten dat een filmpje van de redactie wel leuk is voor onze website, dan bekruipt mij altijd een akelig gevoel... je gaat met een beetje goed fatsoen toch niet een serieus filmpje van ons maken? Ha. Hoezo serieus? Ikke niet ;-)

Ik ben verliefd

2009-01-21T21:34:00.006+01:00

Vandaag even een beetje gezocht naar een nieuw optrekje. Gezocht en gevonden! Een prachtig kasteel met een mooie torenkamer, want ja, een schrijver moet natuurlijk wel prachtig uitzicht hebben. Je moet immers wel een reden hebben om niet te hoeven schrijven...

Inmiddels heb ik een spaarpot in de kamer staan waar iedere dag enkele euro's aan kleingeld in gaan. Met drie euro per dag kan ik dit kasteeltje in 2.904 jaar na nu kopen... Da's balen...

(Ha, lichtpuntje: ik vergeet natuurlijk dat ik de inhoud van deze spaarpot ieder jaar op de bank kan zetten en een paar procent rente kan trekken. Hierdoor zal, met rente op rente, het tegoed sneller groeien dan wanneer ik mijn huidige woonkamer volpak met spaarpotten. YES! Halleluja, misschien dat ik er wel duizend jaar af kan snoepen. Kijk, dat geeft de burger moed ;-))

Ach... ik schrijf 'gewoon' een bestseller. Met 800.000 verkochte exemplaren (in eigen beheer) kan ik dat optrekje zo cash even betalen...

Pure Fantasy viert eerste lustrum

2009-01-21T15:06:00.005+01:00

Toch wel apart, hoor. Mijn 'kindje' wordt dit jaar vijf! Al weer vijf jaar Pure Fantasy; hét magazine voor het korte fantastische verhaal. Groot feest dus op Castlefest, 'ons' evenement. Want daar hebben we immers een grote tent tot onze beschikking, zodat we veel auteurs en uitgevers uit kunnen nodigen om zich, net als ons, te presenteren aan het publiek. Hoe het er allemaal aan toe zal gaan en wat we exact gaan doen, is nog niet duidelijk, maar we willen zeker uitpakken! Daarom hebben we, speciaal voor nieuwe abonnees, besloten om een abonnement niet voor vier, maar voor VIJF nummers te doen. 25 euro per jaargang. Vijf nummers voor vijf euro per stuk. Vijf... nooit geweten dat dat zo'n leuk cijfer zou zijn... High Five voor PF!

De 'Grote zolderopruiming'

2009-01-19T10:04:00.005+01:00

'Wie zelf zijn boek uitgeeft, moet over een grote zolder beschikken', luidt een wijsheid bekend onder schrijvers. November 2003 bracht ik De Raad van Zeven uit; mijn eerste boek. Ik liet er tweeduizend drukken, stond met mijn neus op de pers en voelde me de koning te rijk toen de boeken aan mijn ogen voorbij flitsten. Ik schrok pas toen de drie pallets (of waren het er vier?) in mijn tuin stonden. Jemig, wat veel. Gelukkig heb ik een grote zolder...

In acht maanden tijd verkocht ik achthonderd exemplaren van mijn boek, had ik - als eerste Nederlander - de Elf Fantasy Award gewonnen en werd ik uitgever van het enige echte fantastische verhalenmagazine... Meer dan 25 uitgaven heb ik inmiddels op mijn naam staan.

Je begrijpt: de zolder barst inmiddels uit zijn voegen. Niet alleen staan daar nog steeds, keurig opgestapeld tot aan het plafond, de resterende exemplaren van De Raad, ook staan er dozen vol magazines, BoF-boeken en tweedehands korte verhalenbundels... Staan? Stonden! Want ik heb afgelopen weekend afscheid genomen van circa vijfhonderd exemplaren van mijn eersteling. Ik heb resoluut de kaft er afgetrokken en de boeken weer in dozen gestopt. Oud papier! Weg ermee. Onverkoopbaar. Deel 2 laat te lang op zich wachten en van deel 1 krijg ik, als ik het nu nog lees, toch wel kromme tenen en een beetje het schaamrood op de kaken... niet meer verkopen, dus. En toch... terwijl ik zo de opruimwoede liet razen, bekroop me toch het gevoel dat ik er snel verder mee moet. Nu alleen nog de tijd vinden...

Pure Fantasy nummer 14

2009-01-15T15:12:00.004+01:00

Ik ben blij! Ik kreeg vandaag een plaatje, gemaakt door Henning Janssen, vanaf het begin illustrator voor Pure Fantasy onder ogen en oh oh oh, wat mooi! En niet omdat ik er zelf op sta, hoor ;-). Of toch wel een beetje? haha. Ben jaloers op mensen met het talent om tekeningen te maken die verder gaan dan poppetjes met harkhandjes! En tja, ik heb natuurlijk meteen een betere pasfoto dan ik ooit tevoren heb gehad ;-)

2009-01-07T15:38:00.011+01:00

Het barbarenthema voor de volgende PF heeft al een flink aantal verhalen opgeleverd. Leuke, ook! Dat doet me er zelf ook weer naar verlangen om mijn verhalenreeks van Sirkhan di Momo Y Avaya verder uit te breiden... Overigens kwam mijn verhaal over deze barbaar (onder andere naam om te voorkomen dat bekend zou worden dat het van mij was) niet verder dan een 45e plaats bij de Paul Harlandprijs 2008... ach ja, sword & sorcery is een beetje uit, blijkbaar (want natuurlijk weiger ik de fout bij mijzelf te zoeken ;-)).

Het verhaal kreeg 186 punten in de voorselectie en kwam zodoende niet bij de genomineerde 36. Deze 186 punten werden gegeven door drie voorselecteurs, zodat er een 6,2 uit rolt. Een mager zesje... voldoende, maar niet bijster goed. Ach ja...

In 2003 werd ik nog vijftiende...

Monster!

2009-01-07T14:16:00.002+01:00

Kreeg net een idee voor een kort verhaal; SF met een vleugje horror. En dat tijdens het pissen; het moet niet fraaier worden ;-).
Waarom er dan een plaatje van het Cookiemonster en The Shining bij dit bericht staat? Tja... als het verhaal eenmaal gelezen wordt, is de associatie wel duidelijk. Gelezen? Ahum... laat ik het eerst maar eens schrijven...

Unleash Award 2009

2009-01-06T13:41:00.002+01:00

Het nieuwe jaar is begonnen, en dat betekent: inzendingen van de Unleash Award 2009 lezen en beoordelen. Maar liefst 51 verhalen dingen mee naar de award. Verhalen van 46 deelnemers. Negentien voor horror/suspense, 32 voor fantasy/SF. En er zitten zeker juweeltjes bij (en mindere; ruwe edelstenen die nog geslepen moeten worden)...

2008-12-29T14:57:00.006+01:00

Ik moet vanavond echt weer snel gaan schrijven, hoor. Ik word chagrijnig van het niet kunnen schrijven dat me de afgelopen dagen plaagt. Verschrikkelijk. Voelt bloedeloos...

2008-12-29T14:28:00.009+01:00

Bijna weer een jaar om en ik moet nog een paar boeken lezen die nu al zo lang op de stapel liggen en schreeuwen om gelezen en beoordeeld te worden. Zoals Scott Lynch' tweede boek. De eerste was mijn absolute aanrader van vorig jaar! En ook Karen Millers eersteling over de Onschuldige Magiër heb ik met erg veel plezier gelezen (een recensie heb ik nog niet geschreven, bedenk ik me. Verdorie...)

Verder heb ik recentelijk uitgelezen: Een stoet van doden, door D.B. Shan en Joe Abercrombie's eersteling (aanrader!)

2008-12-29T12:46:00.003+01:00

Zo, eindelijk eens gedaan wat ik jaren geleden al had willen doen, maar nimmer uitvoerde (ik bleef hopen op een abonnementenruil, maar ja, als je dan dat zelf niet voorstelt, gebeurt er ook niets): een abonnement op 'Schrijven' genomen. Een beetje schrijver die zichzelf serieus neemt, behoort immers een dergelijk initiatief ook te ondersteunen (waarom zijn mensen dan nog niet massaal een abonnement op Pure Fantasy gaan nemen?!).

Zo, tijd voor een borrel

2008-12-23T13:40:00.013+01:00

Dinsdagmiddag 23 december...
Tijd voor een hapje en een drankje met collega's. Uiteindelijk is het bijna kerst en dat betekent weer het einde van een jaar op de redactie. Een aangenaam jaar. Mag ook wel, want ik zit langer met mijn collega's opgescheept dan met mijn eigen gezin. ;-)
(en zij met mij, ik weet het, ik weet het...)

Tjonge, het jaar 2008 is al bijna weer voorbij. Wat het me bracht? Ik ga er niet eens op terugkijken. Ik kijk liever vooruit. Doe ik graag (en nee, niet alleen omdat ik steevast de helft van wat ik heb meegemaakt simpelweg vergeet).

2009 komt eraan en hopelijk kan ik één, wellicht twee boeken van eigen hand afleveren. Dat zal tijd worden (ik hoor het je zeggen)! Ik heb al jarenlang niets anders gedaan dan schrijfwedstrijden organiseren en jureren, zo nu en dan een kort verhaal schrijven, Pure Fantasy opbouwen en boeken van anderen uitgeven (ook leuk, hoor; booksoffantasy). En echt, dat alles zal ik natuurlijk blijven doen, hoewel... Bianca is inmiddels hoofdredacteur (goed dan, hoofdredactrice, jij je zin...), dus heb ik persoonlijk steeds minder werk aan PF (zalig!).

Natuurlijk is het schrijven van korte verhalen erg leuk, maar ik wil nu - na jarenlang de rol van uitgever te hebben vervuld - ook wel weer eens wat anders. Tiet voor verandering! Tiet om self te skrieven! Wat dat betreft hebben Wim Stolk (W.J. Maryson) en ik elkaar iets beloofd: we gaan in 2009 weer veel van ons werk laten zien. 2009 moet stormachtig worden!

Ik wens iedere schrijver inspiratie, motivatie en zeeën van tijd toe!

Weirdwest toch wel leuk

2008-12-23T12:46:00.008+01:00

Weet je? In eerste instantie wilde ik mijn verhaal 'High noon in Gold Creek' verder uitbouwen tot mijn eerste roman over Vargas Serat, mijn gevallen engel die het opneemt tegen alle rottigheid in de wereld. Gezien het feit dat je met weirdwest zo leuk kunt spelen (western clichés afwisselen met absurde sf en fantasy), zal het hier wellicht nog wel eens van komen. Tenzij 'Verloren zielen' natuurlijk een wel erg vreemde wending gaat krijgen... (ach, eigenlijk zocht ik nu gewoon naar een excuus om een leuk plaatje te kunnen plaatsen ;-)).

High noon in Gold Creek

2008-12-23T10:18:00.007+01:00

'Verloren Zielen' is de roman, geïnspireerd op mijn eerdere korte verhaal 'High noon in Gold Creek', een weirdwest verhaal dat ik in eerste instantie schreef voor Holland SF/Wonderwaan. Redacteur Jaap Boekestein vond het niet goed genoeg; het was namelijk een erg cliché verhaal met een saloonfight, een premiejager en tja, ook zouden de fantastische elementen nogal ontbreken. Wat wil je? Het was mijn eerste ;-). Maar tijdens een weekend-workshop van Tais Teng vonden de aanwezige deelnemers het verhaal wel bijzonder leuk. Ik ook. Dus publiceerde ik het in de Pure Fantasy Jaarbundel II. En nu volgt dan, als alles gaat zoals het blijft gaan, een roman over Vargas Serat. Toegegeven... ik heb ter inspiratie voor het Weirdwest-verhaal wel aan good old Clint gedacht...

Profeet van de Duivel

2008-12-22T14:07:00.010+01:00

Eerder verscheen dit boek van Ad van Tiggelen bij Gopher. Toen ik het recenseerde voor Pure Fantasy, gaf ik aan dat het boek het verdient om bij een grote uitgever te verschijnen en inmiddels gaat dat ook gebeuren! April 2009 verschijnt 'Profeet van de duivel' bij Luitingh Fantasy. Daarmee is er dus, na Thomas Olde Heuvelt, wederom plaats voor nieuw talent bij een Nederlandse uitgever van fantasy. Hulde!

Meer over Ads boek, verschijnend onder het pseudoniem Adrian Stone:

In Carolia woedt een verschrikkelijke godsdienstoorlog. Zabatha, profeet en leider van de verboden cultus van de god Cataris, vermoedt in de jonge Marak een uitzonderlijk talent om goddelijke energie te kanaliseren en als magie aan te wenden. De arme Marak weet aanvankelijk van niets. Erger nog, hij is gebrandmerkt als een zogeheten rode priester, een van de gehate en levensgevaarlijke geestelijken van de cultus. Als zijn leven op het nippertje wordt gered door hogepriesteres Verina, stemt hij in met haar verzoek om de Proef te ondergaan, om na te gaan hoe groot zijn talent precies is. Dit verandert het leven van de jongen op dramatische wijze. Uiteindelijk ziet Marak geen andere mogelijkheid dan de confrontatie aan te gaan. De confrontatie met de profeet, met de duivelse god, maar in de eerste plaats met zichzelf...

Nieuws over collega's (1)

2008-12-22T13:36:00.002+01:00

Leuk nieuws over collega/vriend en uitgever: Jack Lance (pseudoniem voor Ron Puyn) heeft zijn contract voor Vuurgeest in Duitsland binnen! Gefeliciteerd, makker! En ook vanuit Tsjechië kreeg hij positief bericht. Kijk, dat geeft een burger moed. Hoe meer collega's/vrienden doorbreken, hoe groter de slipstream (want natuurlijk wil ik ook!).

De trein dendert...

2008-12-22T13:18:00.004+01:00

Vanavond ga ik er voor zitten, want: de trein dendert! Er moet geschreven worden. Veel (moet lukken) en goed (altijd een probleem voor een middelmatige schrijver). Want ja, 2009 moet 'het jaar' worden. Alex de Jong, Brad Winning... welke naam er op een boek prijkt zien we nog wel. Eerst maar (weer) eens een boek afschrijven, natuurlijk...

Frustratie

2008-12-22T12:39:00.003+01:00

Veel vrije dagen, zo rond deze tijd. Heerlijk. Maar ja, die vrije dagen zijn er weer om sociale verplichtingen na te komen, natuurlijk. Een hapje eten met de familie, een spelletje, gezelligheid onder de kerstboom... begrijp me goed: daar is allemaal niets mis mee, maar ja, als je - als schrijver - inspiratie hebt, dan zoek je eigenlijk naar dat hutje op de hei, die verstopte zolderkamer met pc, dat torenkamertje dat alleen voor jou toegankelijk is... Want ja, Ölex wil skrieven!

Markus Heitz: ‘Fantasy is cool’

2008-12-19T15:58:00.006+01:00

Hij wilde al van kinds af aan schrijver worden, maar koos voor de veilige weg en werd freelance journalist. Als lokale verslaggever werkte hij zich drie slagen in de rondte en schreef lappen tekst over theater, gemeenteraadsvergaderingen en andere plaatselijke en regionale nieuwsfeiten. Voor een habbekrats, want een freelance journalist wordt niet bijzonder goed betaald. Tussendoor schreef hij boeken. Fantasy. En inmiddels leeft Markus Heitz er van. Meer dan 25 boeken publiceerde hij in recordtijd. Alleen al van zijn epos Dwergen werden er in Duitsland 1,2 miljoen verkocht. ‘Fantasy is cool’, zegt hij met een tongval á la Arnold Schwarzenegger, als ik hem in het Amsterdamse Ambassade Hotel aan de tand voel. In Pure Fantasy 14 (maart 2009) mijn interview...

Genieten

2008-12-19T13:19:00.004+01:00

Natuurlijk mag je het eigenlijk van je eigen verhalen niet zeggen, maar: ik heb genoten. Gisterochtend mijn eerste honderd pagina's van 'De eer van de familie', een Sylvestre Curare avontuur, uitgeprint en vanochtend, op weg naar het werk, lekker gelezen. En ik genoot met volle teugen van wat ik zoveel jaren geleden op papier heb gezet. Ik snap nu waarom vele van de ruim dertig proeflezers me bij tijd en wijle vragen of ik 'Sylvestre nog afmaak'.
Lekker leesvoer. Het gezeur van de lamlendige detective, zijn wrange humor... zijn seksueel getinte opmerkingen, zijn geile gedachten bij het aanschouwen van een mooie vrouw; het is natuurlijk gewoon wie ik ben en ach, misschien genoot ik er daarom wel zo van. Het was als thuiskomen... Ja, dit boek moet af. Dit jaar nog. BELOOFD!

Onderhavige projecten

2008-12-18T14:22:00.005+01:00

Grofweg zijn er op dit moment drie dingen die mij bezig houden: skrieven, skrieven en skrieven.

- De verschoppelingen; een zootje ongeregeld dient noodgedwongen met elkaar op te trekken; verbonden via een ban opgelegd door een magiër; epic fantasy

- Sylvestre Curare; een detective in fantasysetting; hardboiled detective in de stijl van Mikey Spillane's Mike Hammer, maar dan overgoten met een fantasysausje. Gesitueerd in Perdus, de decadente hoofdstad van Perdusië; fantasy detective

- Verloren Zielen; verhaal in het hedendaagse met vreemde creaturen; action driven. Vampieren, weervolven en ander demonisch gespuis en één man die hen uit de weg ruimt: Vargas Serat; een man met een duister verleden; horrorfantasy

En natuurlijk werk ik tussentijds ook nog aan een aantal korte verhalen. Vreemd genoeg kreeg ik vandaag zelfs ook weer zin om De Santoriaanse Kronieken op te pakken... heel vreemd... ;-)

De verschoppelingen (fragment)

2008-12-18T14:07:00.004+01:00

Mijn eerste poging om meerdere personages bij elkaar te zetten; eerder had ik altijd twee, hooguit drie lieden bij elkaar in gesprek; nu een hele meute (circa 15, waarvan een paar op de voorgrond en de rest natuurlijk als kanonnenvoer...)

‘Dit is niet mijn strijd.’ De halfbloed Ylcar schudde zijn hoofd. Eerder zouden zijn lange donkere haren, ingevlochten met kralen, zijn gelaat hebben gegeseld, maar sinds gisteravond, na een verloren weddenschap, was zijn hoofd kaal. Kleine schrammen, waar het botte scheermes zijn haar had weggesneden, ontsierden zijn hoofd. ‘Wat jullie doen, moeten jullie weten. Ik ga.’
‘Voor een barbaar laat je de kans op een gevecht wel erg snel liggen,’ bromde Friskin ‘Frisk’ di Magiore, de Ygriaanse huurling. Hij staarde naar de mistflarden tussen de bomen, enkele steenworpen verderop, waar de vijand zat. ‘Jammer.’
‘Zeker jammer,’ stelde de dwerg Geitwinst. ‘Zowaar ik een afstammeling ben van de Grote Gaitwin… ook ik stel voor dat we blijven en onze bijlen de hoofden van die bende laten klieven.’ Om zijn woorden kracht bij te zetten, hief hij zijn tweezijdige bijl en gromde.
‘Mijn schoonmoeder maakt nog meer indruk,’ sprak Frisk verveeld.
‘Schoonmoeders, bijlen… het zal me wat,’ ging Ylcar verder terwijl hij even zijn kale schedel beroerde. ‘Ik neem hier achter wel plaats en wacht wel tot jullie klaar zijn met strijden.’ Hij wees naar de metgezellen achter hen; een vreemde groep verschoppelingen van diverse pluimage die wel erg lang stond te dralen bij de paarden. ‘Ik ga wel bij hun zitten en een kaartje leggen.’
‘Denk je nu nog steeds dat die tweeling ook maar iets met je zou willen beginnen, Ylcar?’ Huurling Frisk lachte gemaakt.
‘In dat geval verlies je binnenkort veel meer dan je haar,’ wist de dwerg.
‘Ja, je ballen,’ meende Frisk.
‘Tja,’ repliceerde Ylcar met een grijns. ‘Is dat zo erg, dan, messieur Di Magiore?’
De dwerg grinnikte nu ook.
‘Wat bedoel je?’ snauwde de aangesproken huurling. ‘Wil je insinueren dat ik…’
‘Ja, hij bedoelt dat jij ook geen ballen hebt,’ grapte de dwerg. ‘Hersens ook niet, maar dat is weer een ander verhaal.’
‘Bemoei je er niet mee,’ brieste de Ygriaan die eerder had beweerd dat hij, voordat hij huurling was geworden, een edelman van groot aanzien was geweest.
‘Of wat?’ wilde de dwerg weten en keerde zich met toegeknepen ogen naar de lange man alsof hij hem nu erg scherp opnam.
‘Of ik pak je bijl en hak nog eens een el van je onderbenen af.’
‘Is dat alles?’ wilde de dwerg weten. ‘Da’s makkelijk.’
‘Voor wat?’ Ylcar was blijven staan en keek grinnikend om. ‘Om nog makkelijker een konijnenhol in te duiken als de strijd zich verhevigt?’
Frisk hoonlachte.
Ylcar bulderde.
De dwerg stak zijn tong uit en maakte er suggestief likkende bewegingen mee. ‘Om die tweelingen te laten komen, mijn goede vriend. Iets wat jij nooit voor elkaar kunt krijgen.’
Frisk loeide om de grap van Geitwinst.
‘Ik heb daar ander gereedschap voor, makker,’ bitste Ylcar. ‘Gereedschap dat jij blijkbaar al lang bent kwijt…’
‘Heren!’
De drie keerden zich naar de Slydonische vrouwe die was komen aanlopen.
‘Doe je bek dicht, dwerg. Je kwijlt,’ riep ze, maar haar ogen twinkelden en weerspraken ieder boos woord dat van haar lippen rolde.
‘Wat is er, schone vrouwe?’ Ylcar maakte een overdreven buiging.
‘Doe geen moeite, halfbloed. Ik moet je niet.’
‘En haar zus moet je ook niet,’ bracht de dwerg de nu kale barbaar in herinnering.
‘Mijn spiegelbeeld is niet zo kieskeurig,’ grapte de vrouw, waarvan de mannen inmiddels wisten dat het Iris moest zijn. En dat alleen maar omdat ze laatdunkend over haar zus sprak, want in alles was ze verder als twee druppels water Diti, de andere helft van de tweeling; ‘mijn spiegelbeeld’ zoals de dames elkaar altijd noemden.
‘Wat Ylcar graag wil weten… als hij je spiegelbeeld te pakken neemt, is of er dan ook een tweede ‘hij’ is die jou tegelijkertijd een beurt geeft?’
De mannen lachten om de grap van de dwerg. Geitwinst lachte zelf niet minder hard, maar staakte dit gebalk als van een ezel abrupt toen Iris hem een vermanende blik toewierp.
‘Wat?’ wilde de kleine gedrongen man weten.
‘Ik wilde alleen maar even vertellen dat ze komen!’ Ze wees naar een plek achter de mannen.
‘Je hebt ons afgeleid,’ merkte Ylcar brommend op. Met een scherp geluid trok hij zijn zwaard uit de schede en posteerde zich naast de dwerg.
‘Ik dacht dat dit je strijd niet was?’
Ylcar gromde en voelde even aan zijn hals, alsof er iets te strak om zijn keel zat. ‘We zijn met elkaar verbonden, kleine man.’ De classificatie was eerder een eretitel, dan een waardeoordeel. ‘Een verbintenis tot de dood ons scheidt, weet je nog?’ Hij knipoogde even.
Iris kwam naast Ylcar staan en glimlachte naar hem. ‘Heb je echt je haar eraf gehaald vanwege die stomme weddenschap?’ Ze schudde meewarig haar hoofd, lispelde iets dat klonk als ‘mannen’ en richtte haar scherpe blik op de door mist gevangen bosschages aan de andere zijde van het drassige land. ‘Volgens mijn spiegelbeeld zitten ze in de struiken, wachtend op het goede moment.’
‘Hebben ze boogschutters?’ wilde Frisk weten.
‘Voor zover mijn spiegelbeeld heeft kunnen zien, niet.’
De mannen wisten dat Diti de beste ogen van hen allemaal had; scherper dan die van een arend, zo hadden ze herhaaldelijk waarderend uitgesproken.
‘In dat geval…’ Frisk trok zijn sabel en slaakte een ijzingwekkende kreet. Meteen daarop rende hij naar voren. ‘Ik jaag ze de struiken wel even uit. Maken jullie ze af?’ Met grote stappen plofte hij met zijn sandalen in de modderige grond. ‘Yiehaaa!’
Vogels schrokken op en klapwiekten weg van de bomen.
Meteen daarop heerste er ineens volkomen stilte.
De grijswitte mist leek zich even uiteen te rekken en hetgeen zich daar ontwaarde, deed de verschoppelingen een moment naar adem snakken. Hadden ze het goed gezien? Hadden die kleine monsters een Grus bij zich?
Diti, de tweelingzus van Iris, was aan komen rennen en gilde in paniek de naam van de Ygriaanse huurling; een waarschuwing, amper op tijd om hem te redden.
Vanuit het struikgewas weerklonk angstwekkend gekrijs. Toen trokken kleine gedaanten zich los uit de wit-grijze mist. Projectielen zeilden zingend door de lucht.
‘Bij Yg!’ brulde Frisk en keek angstig om zich heen. Hij voelde hoe zijn sandalen zich vastzogen in de modder. Hij zwaaide wild met zijn armen, verloor zijn evenwicht en klapte languit voorover. Het was zijn redding. Drie pijlen boorden zich met een luide plof in de grond achter zijn lichaam. Ze zouden een stekelvarken van hem hebben gemaakt als hij was blijven staan.
‘Toch boogschutters,’ gromde Ylcar, die leek te overwegen om naar Frisk toe te rennen.
De met modder besmeurde Frisk klauterde overeind en grabbelde naar zijn sabel, die enkele meters verderop met de punt in de grond was gevallen.
‘Verdomde etters,’ brulde hij, terwijl hij even naar de drie pijlen achter hem in de modder staarde. ‘Kom hier en vecht als kerels, niet als lafaards!’
Met een verbeten trek griste hij zijn sabel, hief hem op en slaakte opnieuw zijn strijdkreet.
Vanuit het bos brulde nu ook de Grus. Het deed de twee angsthazen, achtergebleven bij de paarden van de verschoppelingen huiveren.
‘We kunnen ze niet ontlopen?’ informeerde Mordagier, de magere Hastyri, toen hij bij de voorhoede was aangekomen. De man was daarmee aanmerkelijk eerder bij zijn vooruitgelopen groepsgenoten. De rest, die zich met bijster weinig enthousiasme naar het aanstaande strijdtoneel begaf, leek nog volop last te hebben van de overvloedige drank van de avond daarvoor. 'We kunnen er toch ook voor kiezen de strijd niet aan te gaan?' opperde de voormalige legerarts.
Ylcar schudde zijn hoofd. ‘Dacht ik ook.’ Hij schamperlachte en deed enkele passen naar voren. ‘Maar vroeg of laat moeten we toch de confrontatie aangaan.’
‘Graag later, als ik het voor het zeggen heb.’ De enige dwerg van het gezelschap zuchtte. ‘Na het eten, of zo.’
Achter hem klonk gemor van de anderen.
‘Kom, spiegelbeeld,’ riep Diti en stak haar zwaard in de lucht. ‘We gaan bloed vergieten!’
Iris rechtte haar rug, trok haar tweezijdige zwaard en knikte. ‘Je hebt gezien dat ze een Grus hebben?’
Nog voordat haar zus antwoord kon geven, knapte de bomenrij, het drassige land flankerend, als kleine houtjes uiteen. Een grote harige trol, kromme rug, driemaal zo hoog als het struikgewas en zeker viermaal zo hoog als een gemiddelde mens en armen als trekpaarden zo dik, banjerde naar voren.
Nu de ochtendmist langzaam optrok, werden ook andere gedaanten zichtbaar.
‘Dus dat zijn kobolds?’
‘Dat zijn geen kobolds, lief spiegelbeeldje van Iris,’ sprak Ylcar zalvend en terechtwijzend tegelijk. ‘Dat zijn Ingurai.’
‘Als jij het zegt, kale neet?’ Diti knipoogde naar hem. ‘Ik vond je mooier met je lange haar, trouwens. Nu wil ik zeker niet meer met je van bil.’
De dwerg lachte balkend. ‘En hij vond jou ongetwijfeld stukken liever toen je je mond hield en nog gewoon aan zijn pik zoog.’
Hij zou een ferme tik hebben gekregen als er niet opnieuw een salvo pijlen door de lucht kwam suizen en ze dus allemaal iets terugweken.
De pijlen ploften gevaarlijk dicht voor de groep in de modder. Meteen daarop renden de Ingurai luid gillend het bos uit. Het was alsof de hel zijn meest afzichtelijke monsters uitbraakte.

(C) Alex de Jong/Brad Winning

Sylvestre Curare

2008-12-18T13:12:00.004+01:00

Eindelijk! Het slotje is eraf! Nadat ik ben begonnen met mijn horrorfantasy-roman 'Verloren Zielen', ben ik nu ook serieus van plan mijn fantasy-detective Sylvestre Curare op te pakken.

Sylvestre is mijn creatie van enkele jaren geleden. Wat zeg ik? Van bijna vier jaar geleden! Wordt tijd dat boek eens af te ronden. Groot voordeel: ik ben gestopt net nadat ik 'deel 1' heb afgerond en een belangrijk stuk heb afgerond. Mijn hoofdpersoon heeft na dat deel een behoorlijke karakterverandering ondergaan en dus is het niet eens erg dat ik vier jaar na dato dit verhaal weer oppak...

Gelezen en extreem goed bevonden (1)

2008-12-18T12:35:00.010+01:00

Joe Abercrombie, De eerste wet, boek 1, De macht van het zwaard 9,5

Hardcover
511 pagina's

Mynx

oktober 2008

22,50 euro KOOP DIT BOEK! AANRADER!

Dit is de geschiedenis van Logen Negenvinger, de beruchte Held van de Unie. Hij verlangt naar rust, maar moet in plaats daarvan voortdurend vechten voor zijn leven. Dit is ook het verhaal van de eens machtige zwaardmeester Glokta, nu kreupel, martelaar voor de Inquisitie en voor niets meer bang. En van Bayaz, een kale oude man, machtig genoeg om de Eerste der Magiërs te kunnen zijn als hij zou willen, die besluit Logen te helpen in zijn strijd tegen Bethod, Koning van het Noorden, die behalve hem ook de Unie aan zijn kling wil rijgen…De macht van het zwaard is een verhaal vol magie, politieke intriges en veldslagen, een klassieke epische fantasyqueeste die zich afspeelt tegen een groots en rijk gedetailleerd strijdtoneel, waarbij de helden, menselijk en feilbaar, middels scherpe dialogen en onverwachte acties het verhaal voorzien van spanning en een diepere menselijke lading.

Binnenkort zal ik hier meer over dit geweldige boek vertellen. Heb Joe bovendien, op de Archeon Midwinter Fair enkele malen gesproken en de maandag daarop geïnterviewd voor Pure Fantasy.

Het schrijfproces

2008-12-17T14:14:00.000+01:00

In de laatste week van november 2008, kort na mijn interview met Markus Heitz, had ik het ineens! Eerder was ik al aan het nadenken over Vargas Serat, een gevallen engel die ik eerder in een kort verhaal opvoerde (zie Pure Fantasy Jaarbundel II). Maar toen ons gesprek ging over zijn schrijfproces en hoe hij van begin tot eind een verhaal uitdenkt en op papier zet, zag ik ineens 'het licht'. Helemaal toen ik diezelfde week, surfend op het www, ineens de plaatjes van Tomasz Alen Kopera tegenkwam!
Ineens was het idee geboren, stond het van beging tot eind vast hoe een roman over 'mijn' gevallen engel eruit moest komen te zien, was het plot rond en schreef ik het eerste hoofdstuk, gevolgd door het tweede, een deel van hoofdstuk 6 en hoofdstuk 3, in de daaropvolgende weken. Jawel; ik schrijf! Heerlijk!
Het plan is om iedere week een hoofdstuk te schrijven en zo hard te werken aan het voltooien van het eerste manuscript in jaren. Castlefest 2009 moet er een boek van me liggen. Misschien twee. Immers: ook Sylvestre Curare, 'De eer van de familie' schreeuwt al jaren om voltooiing. En dan vergeten we voor het gemak mijn andere romanidee ('De verschoppelingen') maar even, om van het afronden van deel 2 van een kroniek maar te zwijgen...

Helemaal weg van...

2008-12-17T14:10:00.000+01:00

Ja, ik ben helemaal weg van de plaatjes van Tomasz Alen Kopera, de Poolse kunstenaar die met zijn gevallen engelen precies de sfeer benadert die ik zo graag in woord wil uitbeelden. Bijgaand een ander plaatje van de beste man. Eentje die zo een fantasyroman met korte verhalen zou kunnen sieren...

Het licht gaat uit...

2008-12-17T13:48:00.002+01:00

Inspiratie is overal. Vreemd genoeg loop ik al een tijdje met een scene in mijn hoofd. Een gewelddadige, waarbij mannen vechten in een openbaar toilet (ik weet het; origineel is het niet). Dus tja... Vargas Serat zal natuurlijk ook een tegenstander aldaar tegenkomen, dat wist ik eigenlijk al vanaf de start. Wat dat met 'de inspiratie die overal is', te maken heeft? Alles. Want toen ik vandaag de wc van het bedrijf waar ik werk betrad, ging het licht automatisch aan. Jawel. Bewegingscensor, je kent het wel. Dus je begrijpt: terwijl ik het glazuur van de pot probeerde te stralen, bedacht ik me: wat is er leuker dan een dergelijke scene af te sluiten met de veelzeggende zin:

Het licht ging uit.

Verloren zielen

2008-12-16T15:38:00.000+01:00

Enkele weken geleden ben ik begonnen met - alweer - een eerste aanzet van een boek. Verloren zielen, is de werktitel; een titel die ik eerder overigens al gebruikt heb voor een kort verhaal over Sirkhan de barbaar. Betreft het laatste echte fantasy (S&S), 'Verloren zielen' van nu betreft een horrorfantasyboek met Vargas Serat in de hoofdrol; een personage die ik eerder, in de Pure Fantasy Jaarbundel II heb geïntroduceerd (in het Weird West verhaal High noon in Gold Creek).
Ik heb bovendien al een bijzonder fraaie plaat gevonden die als cover voor het boek in wording zou kunnen worden gebruikt. Het schilderij is van een Poolse kunstenaar genaamd Tomasz Alen Kopera. Via een galerie in Engeland, waar hij eerder werk publiceerde en ook verkocht (waaronder deze mooie plaat), ben ik bezig met de Pool in contact te komen, in de hoop dat ik toestemming krijg om de illustratie als cover te gebruiken...