Nu kan ik wel zeggen dat de vertraging zich voordeed doordat ik privé erg druk was, en ja, dat was ook zo. Maar ik zal jullie de verhalen over het zoeken naar kamers voor de oudste (die gaat studeren in Nijmegen) besparen. Ook zal ik niets vertellen over de anti-kraakwoningen die we hebben bezocht, of de mazzel die hij had om op de valreep van zijn introductieweek (‘papa, ik heb heerlijk bier geproefd; dit ga jij ook lekker vinden’) toch nog een kamer te vinden. Tenslotte zegt dat alles niets over het uitgeven van Pure Fantasy en van een uitgever wil je belangrijke info, geen prietpraat.
Dus zal ik ook niet vertellen over het feit dat Daniëls broertje Bas, toen hij met grote ogen de mooie, nette en nieuw ingerichte kamer van zijn broer zag, zich liet ontvallen ‘zelf ook wel zo’n mooie kamer te willen’ en weinig subtiel vroeg: ‘wanneer zijn jullie van plan mijn kamer eens een nieuw verfje en behangetje te geven?’. Kost allemaal tijd; een ieder zal dat kunnen begrijpen.
Maar nog steeds verklaart dat niet waarom ik PF24, gepland voor de derde week van september, eigenlijk al wel medio september (jawel, een hele week eerder ;-)), had willen laten verschijnen. En nee, de vertraging kwam ook niet omdat ik, eigenwijs als ik ben, het laatste stukje oud behang van Bas’ muur niet staand op een trapje, maar met gebruikmaking van een wankele stoel (en een plamuurmes, natuurlijk) wilde afkrabben. Een ieder voelt hem al aankomen: de uitgever van uw aller lijfblad sodemieterde van de stoel, zijn rechtervoet klapte dubbel en een luide kreet ontsnapte aan zijn keel. Nog geen vijf minuten later was de voet flink gezwollen, blauw en voor mij pijnlijker dan de bevalling van mijn twee zonen tezamen.
Maar nee, ook al deze rampspoed had niet voor vertraging hoeven te zorgen. Tenslotte kun je met een gezwollen en pijnlijke voet prima achter een pc zitten. Als je zelfs, eigenwijs als ik ben, ermee langs rijen komkommerplanten hobbelen…
En nee, de vertraging kwam ook niet omdat ik, fanatieke seizoensarbeider als ik ben, mijn schouder overbelastte, waardoor spier- en gewrichtspijn me ruim een week uit mijn slaap hield en mijn werk bemoeilijkte (maak snel al je Twitter- en Facebookvrienden lid van PF, zodat ik kan stoppen met dat onzinnige werk).
Dat zijn allemaal van die dingen die geen excuus mogen zijn voor een latere verschijning van dit prachtige nummer. Een nummer met winnaars van themaverhalen, geselecteerde themaverhalen van een eerdere editie (geen winnaars, maar de verhalen zijn te mooi om niet te publiceren) en al dat andere fraais, zoals interviews en recensies (ja, ze zijn weer terug!).
Waren het dan de manuscripten die we in steeds grotere hoeveelheden bij Books of Fantasy binnenkrijgen? Ja. En nee. Ja, we krijgen er steeds meer en ze vragen steeds meer tijd. Nee, ze hebben ook deze PF niet vertraagd. Tenslotte bestaat er zoiets als ‘planning’. Geleerd van Bianca!
De reden dat deze PF dan toch nog weer later dan mijn planning verscheen is omdat ik een fantastisch boek heb gelezen en drie dagen lang (na het reguliere plukwerk en gejammer over alle pijntjes en kwaaltjes die ik nu eenmaal daarbij moet trotseren) MOEST lezen. Want ineens was het daar. Dat manuscript dat je als uitgever zo graag wilt uitgeven. Het verhaal dat je, vanaf het moment dat je de eerste pagina hebt gelezen, niet meer loslaat; dat boek dat uitgelezen moet worden voordat je ook maar aan iets anders kunt beginnen: Rune. Het nieuwe boek van Adrian Stone. Wat een fantastische skriever is die man!
Toen hij jaren geleden, nog bij een POD-uitgever met de naam Gopher, zijn eerste boek uitbracht, voorspelde ik al dat hij bij een grote Nederlandse uitgeverij ondergebracht zou worden. En zie daar, Luitingh Fantasy nam deze schrijver, als eerste Nederlandse auteur, op in hun fantasyfonds. Een gouden greep, want Stone domineert de verkoopcijfers. En ik ben ervan overtuigd dat hij dat weer gaat doen met Rune. Want echt, het is nog mooier dan de Duivelstrilogie. Jaloersmakend. Tenenkrommend. Dit is een boek dat ik dolgraag zou willen uitgeven. Een boek dat ik zelf had willen schrijven. Maar een manuscript als Rune zal nooit bij BoF terechtkomen. Meeslepend en geschreven met een vaardige pen die - helaas - maar weinig schrijvers weten te hanteren. Bij BoF niet (nee, zelfs Brad Winning niet!), al doen we allemaal onze stinkende best, maar ook in het buitenland niet.
Daarom doe ik vandaag een nieuwe voorspelling. Rune gaat voor Adrian Stone de doorbraak naar de rest van de wereld bewerkstelligen. Dat kan niet anders.
Daarom: lees allemaal Rune, net als ik. En ga dan verder met PF24, net als ik.
0 reacties:
Een reactie plaatsen